مرضیه دولت آبادی

برای من، مشاوره و روان‌درمانی صرفاً یک شغل نیست؛ بلکه مسیری برای همراهی انسان‌ها در شناخت بهتر خود، رشد فردی و ایجاد تغییرات پایدار در زندگی است.
در اتاق درمان، تمرکز من تنها بر مشکل یا نشانه‌های مراجع نیست؛ بلکه بر انسانی است که پشت آن مشکل قرار دارد. باور دارم هر فرد داستان، تجربه‌ها و ظرفیت‌های منحصربه‌فرد خود را دارد و درمان زمانی اثربخش خواهد بود که با احترام، همدلی و درک عمیق این تجربه‌ها همراه شود.
از نگاه من، درمان فرایندی است که به افراد کمک می‌کند خود را بهتر بشناسند، الگوهای فکری و رفتاری خود را آگاهانه‌تر درک کنند، هیجاناتشان را تنظیم نمایند و مسئولیت انتخاب‌های خود را بپذیرند. همچنین درمان می‌تواند به عنوان یک رابطه ترمیم‌کننده، زمینه رشد، خودآگاهی و تغییرات ماندگار را فراهم کند.
هدف من این نیست که به جای مراجع تصمیم بگیرم یا مسیر زندگی او را تعیین کنم؛ بلکه تلاش می‌کنم شرایطی فراهم شود تا فرد بتواند با اتکا به توانایی‌های درونی خود، کیفیت زندگی‌اش را ارتقا دهد، رنج‌های روانی را کاهش دهد، روابط سالم‌تری بسازد و به رشد و شکوفایی فردی دست پیدا کند.
من درمان را «همراهی با انسان در مسیر شناخت، پذیرش و تغییر» می‌دانم؛ مسیری که در آن درمانگر راه را روشن می‌کند، اما این خودِ مراجع است که قدم‌های رشد و تحول را برمی‌دارد.