میراث والدین در کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند
کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند بر این باور است که والدین اصلیترین اثر را روی فرزندان دارند و تجربیات گذشته آنها میتواند بهطور مستقیم در رابطه با فرزندانشان تاثیر بگذارد. یک کودک برای رشد سالم به محبت، تایید، نوازش، حضور آگاهانه شما و عشق، به علاوه تعیین محدودیتهای منطقی نیاز دارد. او محتاج درک شما، کسب تجربه آرامشبخش و دریافت توجه و زمان فراوان است.
اما آنچه طبق آموزههای کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند بیشتر از هر مسئله دیگری مشکلساز میشود، رفتارهایی است که در زمان نوزادی یا کودکیِ خودمان با ما صورت گرفته است. مسائلی که میتوانند در بزرگسالی مشکلآفرین باشند، مواردی مانند کمبود اعتماد به نفس، بدبینی و اتخاذ حالتهای تدافعی هستند. این عوامل باعث میشوند ما احساساتمان را سرکوب کنیم و زمانی که این مسائل در ارتباط با فرزندانمان نمود پیدا میکنند، میتوانند بسیار آزاردهنده شوند.
در مسیر مطالعه کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، زمان با این فکر میگذرد که وقتی همسن و سال فعلی فرزندتان بودید، چه احساسی داشتید؟ بازسازی این دوران به شما کمک خواهد کرد که با فرزندانتان احساس همدلی بیشتری داشته باشید. بهویژه زمانی که فرزندانتان طوری رفتار میکنند که باعث میشود ناخودآگاه آنها را از خود دور کنید، این بینش به شما کمک میکند تا آنها و احساساتشان را بهتر درک کنید.
در هر رابطه خانوادگی یا روابط خصوصی، گسستگیهای اجتنابناپذیری وجود دارد؛ اما بر اساس محتوای کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، این «پیوندِ بعد از گسست» است که اهمیت حیاتی دارد. این پیوند در وهله اول نیازمند کار بر روی تغییر واکنشها و همچنین شناخت انگیزه و یافتن روشهای جایگزین تربیتی است.
چیزی که واقعاً اهمیت دارد، راحت بودن با فرزندان است؛ اینکه به آنها احساس امنیت بدهیم و مشتاقانه بخواهیم در کنار آنها باشیم. همچنین ابراز محبت، نوازش، حسن نیت و احترامی که به آنها نشان میدهیم، نقشی کلیدی دارد. ما باید به احساسات کودک، شخصیت، نظرات و همچنین برداشت و تفسیر او از دنیای پیرامونش احترام بگذاریم.
محیط زندگی و روابط در کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند
طبق آموزههای محوری کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، شما و هر فردی که با شما زندگی میکند، محیط اولیه فرزندانتان را شکل میدهید. بخش بزرگی از نگرش فرزندان نسبت به خودشان و نحوه ارتباط با دیگران، در پیوند با شما و اطرافیان شکل میگیرد. روابط خانوادگی در تعیین چگونگی رشد شخصیت و سلامت روانی فرزندان تاثیر بسزایی دارد. وجود عشق و توجه مستمر بین اعضای خانواده میتواند یک امنیت کامل ایجاد کند؛ امنیتی که نیاز اساسی همه انسانهاست.
در نگاه ژرف کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، کودکان به خود به چشم یک «حلقه» نگاه میکنند؛ حلقهای از وابستگی که والدین را به یکدیگر پیوند میدهد. به همین دلیل، جدایی والدین برای فرزندان میتواند اثرات مخربی بر جای بگذارد. اگر کودک از یکی از والدین به عنوان «شخصی بد» یاد کند، این تصویر منفی اغلب در او درونی شده و باعث میشود خودش را به عنوان یک فرزند بد قلمداد کند.
همچنین در شرایط تنشزا، ممکن است کودک در کشمکش برای وفاداری به هر دو والد دچار فروپاشی عاطفی شود. بهترین روش برای مدیریت این بحران، همکاری و ارتباط موثر والدین با یکدیگر است تا کودک پیوندی همیشگی و نزدیک با هر دو داشته باشد. اگر این مسئله بهدرستی مدیریت شود، کودک در آینده کمتر دچار افسردگی و پرخاشگری میشود. پیشنهاد میکنیم این مقاله را بخوانید: مشاوره طلاق و کاهش آسیب بر فرزندان
اعتراف به احساسات شخصی و درک و پذیرش احساسات طرف مقابل، معمولاً بهترین راه برای رسیدگی به اختلافات گریزناپذیری است که در محیط خانواده بروز پیدا میکند. در کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، تاکید شده است که هر انسانی از شنیده شدن، درک شدن و همدلی سود میبرد. بنابراین، اولویت دادن به این مسائل، خانواده شما را به مکانی امن برای تولد یک نوزاد و محیطی ایدهآل برای رشد و پرورش کودک تبدیل میکند.
مدیریت و درک احساسات در کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند
هیچ تجربهای در این جهان مانند والد شدن به ما نمیآموزد که انسانها پیش از آنکه قدرت تفکر داشته باشند، احساس میکنند. در کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، تاکید شده است که واکنش والدین به عواطف فرزندان اهمیت فوقالعادهای دارد؛ زیرا توجه به این عواطف، پیشنیاز ضروری و اساسی برای رشد هر انسانی است.
یک نوزاد، تبلور «احساس خالص» است. زمانی که ما فرزندمان را پیش از آنکه حتی اعلام نیاز کند، مورد نوازش قرار میدهیم، با این اقدام عاشقانه در حال بنا نهادن پایههای سلامت هیجانی او هستیم. شناخت، جدی گرفتن و تأیید و پذیرش احساسات فرزند امری حیاتی است؛ چرا که هر احساسی برای بقا و رشد، نیاز به شنیده شدن دارد.
نقش والدین به عنوان دریافتکننده احساسات
چیزی که کودک بیش از هر چیز به آن نیاز دارد، این است که پدر و مادر برای عواطف او یک «دریافتکننده» باشند. بر اساس آموزههای کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، توانایی دریافت احساسات به این معناست که شاهد عصبانیت و خشم کودک باشید، دلیل آن را درک کنید و به جای تنبیه، آن خشم را در قالب کلمات برای او بازگو کنید.
ما به دلیل تجربیات متفاوت در دوران کودکی خود، واکنشهای گوناگونی نسبت به فرزندانمان نشان میدهیم. این واکنشها به پیوندی بستگی دارد که خودمان در دوران رشد با احساساتمان برقرار کردهایم. اگر شما در موقعیتهای متشنج آرام بمانید، در واقع مهارت مهار احساسات را به فرزندتان میآموزید تا این توانایی در او نهادینه شود.
در مقابل، اگر مدام حواس فرزندتان را از آنچه تجربه میکند پرت کنید، بهطور ناخواسته توانایی تمرکز ذهنی او را تضعیف خواهید کرد. نویسنده کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند معتقد است والدین معمولاً به این دلیل چنین رفتار میکنند که شرایط را از نگاه خود میبینند، نه از دیدگاه کودک. بسیار حائز اهمیت است که احساسات را به جای انکار کردن، بپذیریم. ضروری است فرزندمان را با هر احساسی که دارد در آغوش بگیریم و با استفاده از کلمات یا تصاویر، به او کمک کنیم تا روشهای قابلبولی برای ارتباط با دنیای درونی خود پیدا کند.
پایهگذاری رابطه در کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند
ارتباطی که ما با فرزندمان شکل میدهیم، فراتر از یک رابطه ساده است؛ این یک پیوند عمیق عاطفی است که ریشه در دوران پیش از تولد دارد. طبق آموزههای کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، دوران بارداری بهترین فرصت برای بازنگری در روابط خود با والدینتان و ترسیم چشماندازی است که برای آینده رابطه با فرزندتان در سر دارید.
در دوران بارداری، سنگبنای رابطه مادر و کودک گذاشته میشود؛ رابطهای که با گذشت زمان مستحکمتر خواهد شد. جنین از همان مراحل اولیه، یک شخصیت منحصربهفرد است. تمرکز بر جنبههای مثبت و حفظ روحیه مطلوب در این دوران، مستقیماً بر کودک متولد نشده اثر میگذارد. نگاه به مسیری که قصد دارید در آن قدم بردارید، نگرش شما را مثبت کرده و به پایهریزی روابط سالم کمک شایانی میکند.
تفاوت والدین مهارگر و راهگشا در فرزندپروری
در بخشی از کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، به نقد رویکرد والدین مهارگر پرداخته شده است. این دست از والدین تمایل دارند «والدمحور» باشند و صرفاً از برنامههای روتین و خشک پیروی کنند. تصور آنها این است که تکرار اتفاقات مشابه در زمانهای مشخص، تنها راه ایجاد امنیت و آرامش در کودک است تا از هرگونه غافلگیری جلوگیری شود.
در مقابل، والدین راهگشا «کودکمحور» هستند. آنها تلاش میکنند با نوزاد همراه شوند، مسائل را اولویتبندی کرده و همیشه یک پاسخ قابلپیشبینی و همدلانه به فرزندشان ارائه دهند. در این رویکرد، کودک متوجه میشود که به خواستههایش واکنش مناسب نشان داده میشود و همین موضوع، منبع اصلی احساس امنیت اوست.
اگر در دوران کودکی، نیازهای شما به صمیمیت به درستی پاسخ داده شده باشد، در بزرگسالی میتوانید به آدمها اعتماد کنید، با آنها ارتباط موثر برقرار کرده و با خوشبینی برای زندگی خود وقت بگذارید. تمام این آموزهها در کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، به شما کمک میکنند تا زندگی فوقالعادهای را برای خود و نسل آیندهتان رقم بزنید.
فصل پنجم: شرایطی برای سلامت روانی خوب
سلامت روان و الگوهای وابستگی در کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند
یکی از مهمترین مشخصههای سلامت روان، وجود یک پیوند نیرومند و ایمن بین والدین و فرزند است. انسان به عنوان موجودی اجتماعی، از طریق ارتباط متقابل این پیوند را ممکن میسازد. در کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، اشاره شده است که سر و صداهای کودک، اشارات او و حتی روشی که بازیها را شروع میکند، همگی مقدمهای برای گفتگو و تعامل با شماست.
اگر ما به گریهها، نگاهها و بازیهای کودک واکنش نشان ندهیم، در واقع نقش خود را در این ارتباط متقابل ایفا نکردهایم. این بیتوجهی خطر رشد مدلهای وابستگی ناایمن و ویژگیهای شخصیتی رهاشده را در کودک افزایش میدهد و برقراری روابط کارآمد در بزرگسالی را برای او دشوار میسازد.
پیامدهای دیده نشدن نیازهای کودک
اگر نوزادان در سالهای اولیه زندگی خود دیده نشوند و اطمینان حاصل نکنند که به نیازهایشان پاسخ داده میشود، ممکن است در چرخه جلب توجه افراطی گرفتار شوند. در چنین شرایطی، رفتارهای کودک از نظر دیگران آزاردهنده به نظر میرسد، در حالی که این تنها فریادی برای شنیده شدن است. طبق آموزههای کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، کودکان از طریق مشاهده و تعامل با خانواده، راههای ارتباطی را میآموزند.
اگر به اشارات کودک برای جلب توجه پاسخ ندهید، او این نیاز را بلندتر بیان کرده یا با افزایش سن، رفتارهای شرورانه از خود نشان میدهد. یکی از راهبردهای پیشنهادی در کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند برای حل این چالش، تمرین «بمباران عشق» است؛ یعنی نثار کردن توجه خالصانه و فراوان که مانع از الگوهای رفتاری سرکوبگرانه شده و هر دو طرف را در ریتم تعاملی مثبت قرار میدهد.
همچنین، زمانی که کودک در فرآیند جدایی از والدین (مانند تنها خوابیدن در اتاق یا رفتن به مهمانی) نقش فعالی داشته باشد و تشویق شود، کمتر دچار احساس ناامنی میگردد. نقش والدین در این مسیر، تشویق کودک برای پذیرش تدریجی این موقعیتهاست تا پیش از آمادگی کامل، احساس رها شدگی نکند.
آموزش مهارتها و تعیین محدودیت در کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند
هر رفتاری که از شما سر بزند، در واقع در حال آموزش همان الگو به فرزندانتان هستید؛ حتی رفتارهایی که خودتان آنها را تایید نمیکنید. طبق آموزههای کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، وظیفه اصلی والدین، رمزگشایی از رفتارهای فرزندان است. پشت هر رفتاری، احساسی نهفته است و به محض کشف آن احساس، باید با آن همدردی کنید.
در این مسیر، چهار مهارت رفتاری وجود دارد که برای پیشرفت در اجتماعی شدن به آنها نیاز داریم:
-
توانایی تحمل ناامیدی
-
انعطافپذیری
-
مهارت حل مسئله
-
توانایی درک مسائل از نقطه نظر دیگران
روش همکاری و جایگزینی آن با دیکتاتوری
برای هدایت رفتار کودک، کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند پیشنهاد میدهد از «روش همکاری» استفاده کنید. در این روش، شما بیشتر یک مشاور هستید تا یک دیکتاتور. مراحل این کار عبارتند از: شرح مشکل از جانب خودتان، کشف احساس پشت رفتار، تایید آن احساس و در نهایت پیدا کردن راه حل مشترک. این رویکرد به رشد مهارتهایی مثل همدردی و تحمل درماندگی کمک شایانی میکند.
همچنین، تعیین محدودیت و مرزبندی برای هر رابطهای ضروری است. این مرزها باید با آرامش اما محکم بیان شوند تا کودک محدوده شما و دیگران را بشناسد.
نکات کاربردی و جمعبندی کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند
در پایان، برای بهبود کیفیت رابطه با فرزندانتان، این نکات کلیدی را در اولویت قرار دهید:
-
هر مانعی از دوران کودکی که مانع ابراز محبت و حضور شما میشود را کنار بگذارید.
-
یک محیط خانگی امن خلق کنید که در آن تفاوتها به راحتی بیان شوند.
-
اشتباهات خود را بپذیرید و به جای گارد گرفتن، برای جبران و تغییر آنها تلاش کنید.
-
به جای دستور دادن، با شرح احساسات خودتان مرزها را مشخص کنید.
-
برای حل مشکلات فرزندتان عجله نکنید؛ اجازه دهید با همفکری شما، خودشان راه حل را بیابند.
-
همواره تلاش کنید اوضاع را هم از دیدگاه خود و هم از دیدگاه کودکتان ببینید.
این محتوا توسط تیم تحقیق و ترجمه جان زیبا تهیه شده است. برای مطالعه نقدهای اصلی میتوانید به منابع زیر مراجعه کنید:
Philippa Perry Review – The Guardian
اگر در پیادهسازی آموزههای این کتاب با چالش روبرو هستید، رزرو وقت مشاوره در کلینیک جان زیبا راهگشای شما خواهد بود.
Comments (55)
محمدرضا فدایی
2021-12-20کودکی دوره حساس وبا محبت میتوانی که کودک از نظر روحی سالم باشه
آیدا سیف الهی بیار
2021-12-20با سلام
این کتاب حاوی نکاتی کلیدی و کاربردی برای والدین هست و ای کاش همه پدر و مادرها قبل از بچه دار شدن این کتاب را میخواندند
leylimazloomi10203
2021-12-20با سلام. خیلی تمایل دارم والدینم کتاب روانشناسی مثبت گرا رو مطالعه کنن ، چون راهکارهای مثبت نگری در این کتاب به شکل جدیدی بحث شده و خیلی راهکارهای مفیدی ارائه داده. در ضمن، جنبههای مختلف سلامت در این کتاب اشاره شده.
مریم شهابی
2021-12-19مقاله ی مفید و قابل بکارگیری ای در زندگی روزانمون بود.
موفق باشید.
محمد رضا قریشی
2021-12-19توانا شدن پدر و مادر در جهت شناخت احساسات فرزندان و درک آنها میتواند با واکنش مناسب و پذیرا فرزند را به شناخت بهتر خویش و تعامل سازنده با خود و دیگران سوق دهد .
ملیحه
2021-12-19سلام نکته ای که خواستم بگم این هست
صمیمیت در خانواده باعث ارضای بسیاری از نیازهای روحی و روانی اعضا میشود. در هر جمع خانوادگی حدودی از صمیمیت وجود دارد، اما برای بهتر کردن آن همه اعضا باید تلاش کنند. هر کودکی نیاز به ارتباطی عاطفی و صمیمی دارد، با رفع نیازهای جسمانیاش به طور کامل ارضا نشده و نیاز به در آغوش کشیده شدن و نوعی صمیمیت از طرف مراقب اصلی خود دارد. خانواده مهم ترین نهادی است که میتواند نیازهای عاطفی افراد را برطرف کند. اگر این نهاد بتواند منبعی غنی از ارتباطات را برای اعضای خود فراهم نماید، افراد در جریان تعاملات مثبت و تجربه صمیمیت قرار میگیرند. این ارتباطات بر کلیه روابطی که انسان در طول زندگی خود با سایر افراد برقرار میکند، اثر میگذارند. خانواده هایی که در ایجاد روابط صمیمانه عاطفی دچار مشکل هستند می توانند با ریشه یابی علت این معضل، آن را رفع کرده و از بروز مشکلات رفتاری فرزندان خود در آینده پیشگیری نمایند
به نظرم بهتر هست در هر خانواده به این موارد اهمیت ویژه ای داده شود
هدی رضایی
2021-12-19سلام و عرض ادب
بسیار کتاب کاربردی و مفیدی بود البته من معتقدم همه اینها در شرایطی قابل اجراست که یک مادر دارای سلامت روانی باشد و دارای ابزاری به نام خودکنترلی باشد، چون گاهی احساسات و تمایلات مادر باعث میشود رفتاری را نشان دهد که با تعقلاتش فاصله داشته باشد یعنی مادر میداند توجه کردن به فرزند اهمیت دارد ولی با توجه به اینکه الان سرگرمی دیگری دارد و مثلا با فضای مجازی سرگرم است و نمی تواند از آن دل بکند به کودکش بی توجهی می کند یا مثلا برقراری ارتباط با فرزند قطعا فرآِندی زمان بر است و نمی شود که بدون تغییر ایجاد کردن در سبک زندگی عادی ارتباط موثری برقرار کرد.
زهرا ذوالفقاریان
2021-12-19با سلام و عرض ادب
کودک به محبت ، نوازش، آرامش، علاقه و توجه نیاز دارد.
چیزی که واقعا اهمیت دارد راحت بودن با فرزندان است .
اینکه به آنها احساس امنیت بدهیم و بخواهیم در کنار آنها باشیم .
عشق و توجه ببن خانواده یک امنیت کامل است و همه ما به آن نیاز داریم.
مسئله که واقعا اهمیت دارد راحت بودن با فرزندان است . اینکه به آنها احساس امنیت بدهیم و بخواهیم در کنار آنها باشیم .
محیط زندگی و جو عاطفی خانواده محیط فرزندان شکل میدهد.
اینکه اعضای خانواده و پدر و مادر چطور با هم رفتار کنند بسیار مهم است رفتار والدین است که رفتار و شخصیت فرزندان و شکل میدهد. همچنین جدایی پدر و مادر اثرات مخربی بر جای میگذارد.
اولین یکی از مهمترین مشخصه های سلامت روان پیوند بین والدین و فرزندان است. انسان موجودی اجتماعی است که ارتباط متقابل این پیوند را محکم میکند.
سر و صداهای یک کودک علامت و اشارهای و روشی که بازی را شروع میکند همگی مقدمه است برای اینکه ما کودک را بشنانسیم و از خواسته های او آگاه شویم .
اگر ما به گریه ها و خنده های کودک، به رفتارهای او واکنش نشان ندهیم خطر رشد مدل های وابستگی و ویژگیهای شخصیتی ناایمن و رهایی در وجود آن کودک به منظور داشتن روابط کار آمدتر سخت خواهد بود .
چهار مهارت های رفتاری وجود دارد که همه برای پیشرفت اجتماعی شدن و رفتار خوشایند به آنها نیاز داریم: توانایی حل ناامیدی، انعطاف پذیری، مهارت حل مسئله توانایی، دیدن و حس کردن مسائل از نقطه نظرات دیگران.
پس می توان گفت محیط خانواده و جوعاطفی خانواده و رفتار خانواده تاثیر بسیار زیادی بر روی کودکان دارد.
رفتار و شخصیت والدین است که شخصیت کودک را شکل می دهد.
سیده سمیه موسوی
2021-12-18سلام و خسته نباشید
نظر بنده این است که همراهی کردن با کودک خود و وارد دنیای او شدن و وقت گذاشتن برای او یکی از ملاک های مهم زندگی است اگر کتابی با این مضمون وجود دارد این ما هستیم که باید مطالعش کنیم و والدین بهتری برای فرزندانمان باشیم.تا نسلی عمیق از زنانی مستقل و مردانی متعهد داشته باشیم
زینب زمانیان
2021-12-18باسلام
با توجه به کتاب بهترین ارتباط و مهمترین مفیدترین ارتباط که باعث آرامش انسان می شود ارتباط بین همسران هست که کودکان احساس امنیت میکنند وقتی که در خانواده و فرزندان درست برخورد شود آنان سعی می کند که هم رفتار درست که از پدر و مادرشان رو گرفتن را انجام دهند و همواره در خانوادهای که با فرزندان خود مانند دوست رفتار میکنند و به همدیگر احترام میگذارند و با هم همیشه مهربان هستند و چیزی را از هم پنهان نمی کنند و با هم صادق و راستگو هستند فرزندان خانواده ها بهتر می توانند در محیط بیرون هم خوب باشند بچه ها از روی احساسات هم از پدر و مادر چیزهایی رو یاد میگیرند به نظر من بهترین کتاب از نظر من همین کتاب است
M. Y
2021-12-18همه به دنبال زندگیای آرام در کنار خانواده هستند و میخواهند فرزندانی شاد و موفق تربیت کنند که بتوانند به آنها افتخار کنند.
نقش مادران به عنوان تربیت کننده اصلی فرزندان و کسی که محبتش آرامشبخش خانواده است بسیار در این امر پر رنگ است.
اما برای ایفای این مسئولیت که سنگین نیز میباشد باید با آگاهی و شناخت وظایف خود در هر زمان آشنا باشید تا تصمیمات درست را با توجه به شرایطهایی که پیش میآید اتخاذ کنید. در هرسنی مطابق با نیازهای فرزند باید کتاب مورد نیاز را خواند و یکی از این کتابها، کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند است در این کتاب جذاب و هوشمندانه، فیلیپا پری، رواندرمانگر، طنازانه از چیزهایی که واقعاً اهمیت دارند و کارهایی که باید از آنها پرهیز کنیم میگوید – از بایدها و نبایدهای حیاتی پدرومادر بودن.
پری به مواردی میپردازد که به رابطهای خوب بین والدین و فرزندان منجر میشود و بدون اینکه قضاوتی بکند به شما کمک میکند تا:
درک کنید که چطور نحوۀ تربیت خودتان روی رفتارتان با فرزند تأثیر میگذارد؛
بپذیرید که اشتباه خواهید کرد و یاد بگیرید که برای جبرانشان چه کاری از دستتان برمیآید؛
الگوها و چرخههای منفی را بشکنید؛
احساسات خود و فرزندتان را مدیریت کنید؛
بفهمید که رفتارهای متفاوت چه پیامهایی را مخابره میکنند.
این کتاب خاص پدر و مادرهایی است که نه تنها به فرزندانشان عشق میورزند بلکه میخواهند به آنها توجه هم داشته باشند
Motahareh h.n
2021-12-18فلیپا پری در کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، ابتدا به شما میآموزد که چگونه با فرزندتان ارتباط برقرار کنید و سپس عواملی که مانع این ارتباط خوب هستند را شناسایی میکند.
اصلیترین نکتهی فرزندپروری رابطهای است که با فرزندتان دارید. این رابطه حمایت میکند، پرورش مییابد و رشد را ممکن میسازد یا مانع رشد میشود. کودکان، بدونِ داشتنِ رابطهای که بتوانند به آن تکیه کنند، احساس امنیت درِشان کاهش مییابد. شما میخواهید این رابطه منبع قدرت برای کودکتان باشد و روزی برای فرزندان آنها نیز همینطور.
هدف کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند (The book you wish your parents had read) به اشتراک گذاشتنِ مسائلی است که در فرزندپروری مطرحاند. این موارد شامل نحوهی کنار آمدن با احساسات است، احساسات خودتان و آنها؛ اینکه خودتان را با فرزندتان هماهنگ کنید تا یاد بگیرید چطور آنها را بهتر درک کنید و چطور رابطهای واقعی با آنها داشته باشید، نه اینکه در الگوهای خسته کنندهی دعوا یا عقبنشینی درگیر باشید.
این کتاب به شما نشان میدهد که چگونه میتوانید با فرزندانتان ارتباط خوبی برقرار کنید، نه اینکه چطور آنها را تحت کنترل خود دربیاورید. در این کتاب، شما تشویق میشوید که به تجارب کودکیتان نگاه کنید تا بتوانید جنبههای خوبی را که در پرورش خودتان استفاده شدهاند برای نسل بعدیتان نیز به کار بگیرید و موارد ناکارآمد را انجام ندهید.
Motahareh h.n
2021-12-18کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند
معرفی و دانلود کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند
نویسنده: فلیپا پری
مترجم: سوما فتحی
ناشر: نشر میلکان
برای دانلود قانونی کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند و دسترسی به هزاران کتاب و
فلیپا پری در کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند، ابتدا به شما میآموزد که چگونه با فرزندتان ارتباط برقرار کنید و سپس عواملی که مانع این ارتباط خوب هستند را شناسایی میکند.
اصلیترین نکتهی فرزندپروری رابطهای است که با فرزندتان دارید. این رابطه حمایت میکند، پرورش مییابد و رشد را ممکن میسازد یا مانع رشد میشود. کودکان، بدونِ داشتنِ رابطهای که بتوانند به آن تکیه کنند، احساس امنیت درِشان کاهش مییابد. شما میخواهید این رابطه منبع قدرت برای کودکتان باشد و روزی برای فرزندان آنها نیز همینطور.
هدف کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند (The book you wish your parents had read) به اشتراک گذاشتنِ مسائلی است که در فرزندپروری مطرحاند. این موارد شامل نحوهی کنار آمدن با احساسات است، احساسات خودتان و آنها؛ اینکه خودتان را با فرزندتان هماهنگ کنید تا یاد بگیرید چطور آنها را بهتر درک کنید و چطور رابطهای واقعی با آنها داشته باشید، نه اینکه در الگوهای خسته کنندهی دعوا یا عقبنشینی درگیر باشید.
این کتاب به شما نشان میدهد که چگونه میتوانید با فرزندانتان ارتباط خوبی برقرار کنید، نه اینکه چطور آنها را تحت کنترل خود دربیاورید. در این کتاب، شما تشویق میشوید که به تجارب کودکیتان نگاه کنید تا بتوانید جنبههای خوبی را که در پرورش خودتان استفاده شدهاند برای نسل بعدیتان نیز به کار بگیرید و موارد ناکارآمد را انجام ندهید.
طاهره چال دره
2021-12-18باسمه تعالی
کتابی که آرزو می کنید والدین تان خوانده بودند
با سلام و احترام
ارتباط بین والدین و فرزند در سرنوشت و شکل دادن به شخصیت فرزند اثر مستقیم دارد. پدر و مادری که برای تربیت فرزند هیچ مطالعه ای نمی کند و روش فرزند پروری را نه در مدرسه و نه در دانشگاه نیاموخته و حتی وقتی زوجین تصمیم می گیرند که صاحب فرزند شوند نه از روان شناس کمک می گیرند و نه کتاب هایی در این زمینه مطالعه می کنند و فقط به آنچه از خانواده آموخته اند بسنده می کنند و گاه همان روش تربیت سنتی را نیز قبول ندارند و می گویند ما سختی کشیدیم و …. بگذار فرزندمان اینطور نشود در نتیجه فرزندان دچار عدم اعتماد به نفس ، افسرده یا پرخاشگر ویا پر توقع و مسئولیت ناپذیر می شوند. والدین باید با پذیرش احساسات فرزندان به ان ها احساس امنیت دهند.پرورش صحیح فرزندان بدون توجه به ایجاد فضای مناسب و آرام برای کودکان میسر نمی شود. نابسامانی خانواده و نزاع والدین و رابطه سرد بین اعضای خانواده و نبود امنیت و آرامش و محبت ، تربیت صحیح فرزندان را به خطر می اندازد.ارتباط والدین با فرزندان و شیوه تربیتی آنها به سه دسته تقسیم می شود: والدین سهل گیر- والدین سخت گیر- والدین مقتدر که بهترین شیوه ،روش والدین مقتدر است کسانی که شیوه ای منعطف دارند وبه فرزند آزادی عمل می دهند درعین حال هم محدودیت هایی برای آنها قائل می شوند.و دلایل محدودیت ها را برای فرزندان بیان می کنند.
مریم ملک احمدی
2021-12-18پیشنهاد عقلانی رابرای پدر مادر درمورد چگونگی خوب شدن روابط خود با بچه ها ارائه می دهد، زیادتر ازاین پیشنهاد برای کارشناسانی که بابچه ها کار می کنند آشنا خواهد بود بادارا بودن مطالب وایده های خیلی سهل الوصول درمورد چگونگی خوب شدن زندگی درخانه وشادتر کردن آن به شکل قابل توجه تر درک کتاب آسان است
Rezainejad
2021-12-18با سلام
مطالبی که از این کتاب میتوان برداشت کرد اینکه چطور با فرزندمان ارتباط برقرار کنیم و عواملی که مانع این ارتباط خوب میشه رو شناسایی کنیم.
اصلی ترین نکته فرزند پروری رابطه ای که با فرزندمون داریم، این موارد شامل نحوه کنارآمدنمون با احساسات، اینکه خودمون رو با فرزندمون هماهنگ کنیم تا یادبگیر چطور احساساتش رو بهتر درک کنه و همچنین به تجارب کودکیمون نگاه کنیم تا بتونیم جنبه های خوب رو در خودمون پرورش بدیم و از اونها استفاده کنیم و موارد ناکارآمد رو انجام ندهیم
هدی رضایی
2021-12-18سلام و عرض ادب
به نظرم همه مطالبی که در این کتاب هست قابل اجراست در صورتی که انسان به عنوان یک مادر روی خودش کننرل و تسلط داشته باشه، در غیر این صورت دونستن این مطالب هم کمکی به اجراش نمیکنه، وقتی من عصبانی ام و توان کنترل خودم رو ندارم یا بی حوصله ام و … نمیتونم دانسته های خودم رو به عرصه ظهور برسونم
مهدیه شمسیان
2021-12-17فلیپا پری” در “کتابی که آرزو می کنید والدینتان خوانده بودند”، پیشنهاد های منطقی و عقلانی را برای پدرومادر، در مورد چگونگی خوب شدن روابط خود با بچه ها ارائه می دهد. زیادتر این پیشنهاد ها برای کارشناسانی که با بچه ها کار می کنند آشنا خواهد بود. با دارا بودن مطالب و ایده های خیلی سهل الوصول در مورد چگونگی خوب شدن زندگی در خانه و شادتر کردن آن به شکلی قابل توجه تر، درک کتاب آسان است.
زینب قاسمی برمی
2021-12-17سلام، مطلب بسیار خوبی بود و واقعا ما در زندگی بچه هایی را مشاهده می کنیم که می خواهند با کارهای مختلف خودنمایی کنند تا دیگران به آن ها توجه کنند و بعضی از رفتارهای این بچه ها باعث می شود انسان حس بدی نسبت به آنها پیدا کند و در نظرش بچه های دلچسبی نباشند. متوجه شدیم که بی اعتنایی والدین به نوزادان یا کودکان باعث این نوع رفتارها می شود. یک بچه وقتی توجهی از پدر و مادر خود نبیند به دنبال توجه دیگران است و اگر دیگران هم به او توجهی نکنند حس می کند هیچکس او را دوست ندارد و این مسئله می تواند کم کم موجب دوری بچه از والدین خود شود و آسیب های جبران ناپذیری را وارد نماید. درک احساسات بچه بسیار مهم است، او در دنیای کودکی خود است و واقعا نمی تواند مثل ما فکر کند درست مثل زمانی که خود ما بچه بودیم و فهم و درک امروز خود را نداشتیم پس باید به احساساتشان احترام بگذاریم و آن ها را تحقیر نکنیم مثلا اگر نقاشی می کشد یا کاردستی درست می کند اگر از نظر ما هم زیبا نیست از آن تعریف کنیم و تشویقش کنیم و یادمان باشد وقتی ما کودک بودیم شاید استعدادی کمتر از بچه خود داشتیم.
فاطمه شهپری
2021-12-15متن مطالب مفیدی در ارتباط با ارتباط والدین با فرزندان داشت. اگر ما مسائلی در دوره کودکی داشته ایم و رفتارهایی با ما شده باشد باید سعی کنیم در ارتباط با کودکانمان تاثیر آن رفتار ها بروز نکند و با شرایط حال با کودکان برخورد کنیم.
mo.soheilla
2021-12-15سلام استاد وقتتون بخیر
این کتاب به شما نشان میدهد که چگونه میتوانید با فرزندانتان ارتباط خوبی برقرار کنید، نه اینکه چطور آنها را تحت کنترل خود دربیاورید. در این کتاب، شما تشویق میشوید که به تجارب کودکیتان نگاه کنید تا بتوانید جنبههای خوبی را که در پرورش خودتان استفاده شدهاند برای نسل بعدیتان نیز به کار بگیرید و موارد ناکارآمد را انجام ندهید.
مریم فدایی
2021-12-15ای کاش قانونی وجود داشت که هروالدینی که فرزنددار میشه ،هر ۶ماه یا هر ۳ماه به کلاسهای روانشناسی اجباری بره ،وخیلی چیزارو به والدین گوشزد میکردن ،متاسفانه درخانواده های قدیمی تر نوازش ومحبت های کلامی خیلی رایج نیست واکثر پدر ومادرا تلاش میکنن فقط اقتدارشون رو حفظ کنن ،یا احترام به خواسته ی فرزند اصلا در بعضی خانواده ها هیچ معنی نداره ،که هنچین موضوعاتی با خوندن یک کتاب صرفا حل نخواهد شد ونیاز به یک فرهنگسازی خیلی عمیق داره
kamandi7966
2021-12-15باسلام ….
خانم دکتر به نظر من کتاب والدین سمی و مادر یک دقیقه ای میتونه خیلی خوب باشه ….
چون کودکی دوران خیلی مهمی هست و اخلاق و رفتار کودک در این سنین شکل میگیره و نهادینه میشه خیلی خوب میشه اگه والدین قبل از بارداری کتابها و مقاله های مرتبط با پرورش فرزندان و نکات بچه داری مطالعه داشته باشن …و اینکه والدین برای کودکش وقت بذاره و احساس نیاز کودک رو ارضا کنه باعث میشه کودک وابسته نباشه و مستقل برخورد کنه در بزرگسالی…. چون در کودکی شخصیت و منش کودک شکل میگیره برخورد صحیح و بموقع والدین میتونن خیلی کارساز باشه
بهاره احمدی
2021-12-15با سلام و احترام
من چون در سن ده سالگی پدرم رو از دست دادم و فرزند دوم خانواده بودم و ما 5 فرزند بودیم همیشه دوس داشتم که مادرم کتاب هایی درمورد بچگی و کارهایی که دراون سن دوس دارن انجام بدن و مطالعه میکردن چون من هیچ خاطره ای از بچگی ام ندارم و تفریحاتی که دوس داشتم رو انجام ندادم اما الان که بزرگتر شدم بهتر مادرم رو درک میکنم و اینکه شرایط زندگی ها متفاوت هست و ما تصمیم گیرنده قطعی نیستیم ولی خب برای خود مادرم دوس داشتم مطالعاتی درمورد حق و حقوق خودش داشت تا تو سن 19سالگی 3تا دختر و تو سن 29 سالگی 5تا بچه نداشته باشه که بخواد تنهایی اونقدر اذیت بشه
علی کریمی
2021-12-14کودکی یکی از مهمترین و ریشه ای ترین دوران زندگی انسان است و خب از اونجایی ک اولین گروه اجتماعی ک انسان عضو اون میشه خانوادس و بیشترین تاثیر و نقش رو تویه همه ابعاد زندگی داره ارتباط موثر کودک و والد میتونه کودک رو تویه بهترین مسیر ممکن قرار بده و احساس پشتیبان بودنه والد و اطمینان خاطره کودک ب اون جرعت کسب تجریبات مفید برایه ساخت اینده او میشه
سميه شجاعیان
2021-12-14سلام وعرض ادب
فیلیا پری دراین کتاب بررسی میکند که چگونه میتوانید تمام روابطتان رابهتر کنید به طوری که بچه ها درروابط خوب وسالم رشد کنند او توضیح میدهد که چگونه نگرشهایتان رادردوران بارداری میتوانند بررابطه ی شما با فرزندانتان تاثیر داشته باشند و چگونه با نوزاد. کودک . یا بزرگسال ارتباط برقرار کنید به گونه ای که رابطه شما با انها منبع قدرتی برای انها ومنبع رضایت برای شما باشد
الهام دهقان
2021-12-14من با اینکه دوران کودکیم رو به دلیل پدرو مادرشاغل در مهدکودک ها و خونه پدربزرگ گذروندم ولی احساس کمبودی ندارم.یکی از دلایلش اینه که همون تایمی که با پدرمادر بودم بسیار باکیفیت بود و هرشب برام کتاب داستان میخوندن. تجربه شخصی من نشون میده کیفیت رابطه والدین باکودک مهمتر از کمیتش هست
محدثه افضلی
2021-12-14همهی پدر و مادرها میخواهند بچهشان شاد باشد. آنها نمیخواهند کاری کنند زندگیشان خراب شود. این کتاب به نحوهی ارتباط والدین با فرزندانشان میپردازد؛ اینکه چهچیزهایی در ایجاد ارتباطِ خوب مؤثر هستند و از چه رفتارهایی باید دوری کرد.
Zahra Bakhtiari far
2021-12-14مطلب کاملا مفید بود و تاثیر گذار !!کودکی دوران بسیار مهمی است چون شخصیت فرد شکل میگیرد .اگر والدین با آگاهی کودکان خود را رشد دهند کودکانی مفید با سلامت روان تحویل جامعه میدهند .پس کاش بهتر بود هر والدی قبل از بوجود آوردن فردی جدید آگاهی خود را بالا ببرند و مطالب مفیدی مثل مقاله بالا را مطالعه کنند.تا مفید تر در تربیت کودک خود عمل کنند .ممنون
فاطمه حیدریان
2021-12-14با سلام و خسته نباشید خدمت خانم دکتر نیکوگفتار عزیز.بنده کتاب ((کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند)) اثر فیلیپا پری را پیشنهاد میکنم.در این کتاب از بایدها و نبایدهایی که منجر به ارتباط خوب بین والدین و فرزندان میشود صحبت شده است و اینکه هر پدرو مادری متوجه میشود هر رفتارمتفاوت چه پیام هایی را مخابره میکند.