هدف رواندرمانی فقط این نیست که فرد درباره مشکلاتش صحبت کند یا برای مدت کوتاهی احساس آرامش بیشتری داشته باشد. رواندرمانی مجموعهای از روشهای تخصصی و مبتنی بر گفتوگو و مداخلات روانشناختی است که میتواند به شناخت و تغییر الگوهای فکری، هیجانی و رفتاری مشکلساز کمک کند. بسته به دلیل مراجعه، هدف درمان ممکن است کاهش نشانههای اضطراب یا افسردگی، بهبود عملکرد روزانه، حل تعارضهای بینفردی، افزایش خودآگاهی یا یادگیری مهارتهای مقابلهای مؤثرتر باشد.
بر اساس توضیح مؤسسه ملی سلامت روان آمریکا، اهداف کلی رواندرمانی شامل کاهش نشانهها، حفظ یا بهبود عملکرد روزانه و ارتقای کیفیت زندگی است. با این حال، هیچ برنامه درمانی واحدی برای همه افراد مناسب نیست و نوع درمان باید بر اساس مشکل، شدت نشانهها، شرایط فرد و ارزیابی متخصص انتخاب شود.
بین مشاوره، رواندرمانی یا فقط یک راهنمایی کوتاه مردد هستید؟
اگر هنوز نام دقیق مسئله یا نوع خدمت مناسب را نمیدانید، ارزیابی اولیه رایگان کمک میکند قبل از رزرو جلسه، دغدغه اصلی و مسیر پیشنهادی روشنتر شود.
هدف رواندرمانی چیست؟
اگر بخواهیم ساده بگوییم، هدف رواندرمانی کمک به ایجاد تغییر قابلمشاهده و پایدار در زندگی فرد است. این تغییر ممکن است در افکار، رفتارها، تنظیم هیجان، کیفیت روابط یا شیوه مواجهه با فشارهای زندگی دیده شود. برای یک نفر، هدف اصلی درمان کاهش حملات اضطرابی است؛ برای فردی دیگر، عبور سالمتر از سوگ یا یک جدایی؛ و برای شخصی دیگر، شناخت الگوهای تکرارشوندهای که بارها در روابط یا تصمیمهای مهم زندگی مشکل ایجاد کردهاند.
رواندرمانی همچنین میتواند به فرد کمک کند اهداف درمان را روشنتر کند. بسیاری از مراجعان در شروع دقیقاً نمیدانند مشکل اصلی چیست و فقط میگویند «حالم خوب نیست»، «همیشه مضطربم»، «از رابطههایم خسته شدهام» یا «نمیدانم چرا یک الگو مدام تکرار میشود». ارزیابی اولیه به درمانگر و مراجع کمک میکند این تجربههای پراکنده به مسئلهها و هدفهای قابل پیگیری تبدیل شوند.
رواندرمانی چیست و چگونه عمل میکند؟
رواندرمانی یا درمان روانشناختی، فرایندی حرفهای است که در آن مراجع با درمانگر آموزشدیده روی افکار، هیجانها، رفتارها، روابط و مسئلههای مشخص زندگی کار میکند. جلسه درمان صرفاً گفتوگوی دوستانه یا دریافت نصیحت نیست. درمانگر بر اساس رویکرد حرفهای خود، از ارزیابی، پرسشهای هدفمند، تمرینهای رفتاری، بازسازی شناختی، آموزش تنظیم هیجان، مواجهه تدریجی، بررسی روابط یا سایر روشهای تخصصی استفاده میکند.
برای آشنایی عمیقتر با ساختار جلسات، تفاوت مشاوره با رواندرمانی و کاربردهای درمان انفرادی، میتوانید راهنمای جامع مشاوره فردی و رواندرمانی فردی را مطالعه کنید.
مهمترین اهداف رواندرمانی
اهداف درمان برای هر فرد شخصیسازی میشوند، اما چند هدف در بسیاری از برنامههای درمانی مشترکاند:
| هدف | نمونه تغییر مورد انتظار |
|---|---|
| کاهش نشانههای آزاردهنده | کاهش اضطراب، خلق پایین، افکار مزاحم، اجتناب یا تحریکپذیری |
| بهبود عملکرد روزانه | بهتر شدن خواب، تمرکز، کار، تحصیل، مسئولیتپذیری و فعالیتهای روزمره |
| افزایش خودآگاهی | شناخت محرکها، نیازها، باورهای بنیادی و الگوهای تکرارشونده |
| تنظیم هیجان | مدیریت سالمتر خشم، ترس، شرم، غم و فشار روانی |
| بهبود روابط | تقویت گفتوگو، مرزبندی، جرئتمندی و حل تعارض |
| یادگیری مهارتهای مقابلهای | حل مسئله، تصمیمگیری، مواجهه با استرس و پیشگیری از بازگشت الگوهای ناسالم |
| بهبود کیفیت زندگی | افزایش احساس کنترل، رضایت، معنا و توانایی مشارکت در زندگی |
۱. کاهش نشانههای روانشناختی
یکی از اولین اهداف درمان این است که شدت نشانههایی که زندگی فرد را مختل کردهاند کاهش پیدا کند. این نشانهها میتوانند شامل نگرانی مداوم، حملات اضطرابی، خلق پایین، افکار مزاحم، اجتناب، تحریکپذیری، مشکلات خواب یا رفتارهای تکرارشونده باشند. کاهش نشانهها مهم است، اما پایان کار نیست؛ درمان معمولاً تلاش میکند عوامل حفظکننده مشکل و مهارتهای لازم برای مدیریت آینده را نیز بررسی کند.
۲. افزایش خودآگاهی
فرد در درمان یاد میگیرد میان موقعیت، فکر، هیجان و رفتار ارتباط برقرار کند. برای مثال، ممکن است متوجه شود هر بار که احساس طرد شدن میکند، بهصورت خودکار سکوت میکند یا وارد مشاجره میشود. شناخت این الگو امکان انتخاب واکنش متفاوت را فراهم میکند. خودآگاهی در رواندرمانی قرار نیست به خودسرزنشی تبدیل شود؛ هدف این است که فرد با دقت بیشتری بفهمد چه چیزی بر رفتار و تصمیمهای او اثر میگذارد.
۳. یادگیری تنظیم هیجان و مهارتهای مقابلهای
رواندرمانی میتواند به مراجع کمک کند هیجانهای دشوار را بهتر شناسایی و تحمل کند و بهجای واکنشهای تکانشی یا اجتنابی، پاسخهای سالمتری انتخاب کند. مهارتهایی مانند حل مسئله، تنفس آرام، بازبینی افکار، جرئتمندی، برنامهریزی رفتاری و مدیریت موقعیتهای محرک بسته به رویکرد درمانی آموزش داده میشوند.
۴. اصلاح الگوهای فکری و رفتاری ناسالم
بعضی الگوها در کوتاهمدت احساس امنیت ایجاد میکنند اما در بلندمدت مشکل را حفظ میکنند؛ مانند اجتناب از موقعیتهای اضطرابآور، اطمینانخواهی مداوم، خودانتقادی شدید یا کنار کشیدن از فعالیتها هنگام خلق پایین. در رویکردهایی مانند درمان شناختیرفتاری، مراجع یاد میگیرد این چرخهها را شناسایی و بهصورت مرحلهای تغییر دهد. برای مطالعه بیشتر میتوانید مقاله درمان شناختی رفتاری (CBT) و تغییر افکار منفی را ببینید.
۵. بهبود روابط و مرزهای فردی
رواندرمانی میتواند روی شیوه ارتباط، ترس از نه گفتن، تعارض، وابستگی، حساسیت به طرد، الگوهای انتخاب شریک یا دشواری در بیان نیازها کار کند. هدف این نیست که درمانگر بهجای مراجع درباره ادامه یا پایان یک رابطه تصمیم بگیرد؛ بلکه مراجع باید بتواند الگوها، نیازها و پیامدهای انتخابهای خود را روشنتر ببیند و تصمیم آگاهانهتری بگیرد.
۶. افزایش توانایی تصمیمگیری و حل مسئله
وقتی اضطراب، افسردگی یا فشار مزمن زیاد میشود، تصمیمهای ساده هم دشوار به نظر میرسند. یکی از اهداف درمان میتواند شکستن مسئلههای پیچیده به گامهای قابل مدیریت، تشخیص بخشهای قابل کنترل و بررسی مزایا و پیامدهای انتخابهای مختلف باشد.
۷. رشد فردی و پیشگیری از بازگشت مشکل
برخی افراد پس از کاهش نشانهها، درمان را برای تقویت خودشناسی، اعتمادبهنفس، مرزبندی، شناخت ارزشها یا ساخت عادتهای سالم ادامه میدهند. همچنین در بسیاری از رویکردها، بخشی از پایان درمان به شناسایی علائم هشدار و برنامهریزی برای حفظ دستاوردها اختصاص دارد.
چه زمانی رواندرمانی میتواند کمککننده باشد؟
لازم نیست حتماً یک تشخیص روانپزشکی داشته باشید تا از رواندرمانی استفاده کنید. افراد ممکن است به دلیل فشار شغلی یا خانوادگی، سوگ، مشکلات ارتباطی، تغییرات مهم زندگی یا نشانههایی مانند اضطراب و خلق پایین به درمان مراجعه کنند. در مقابل، وقتی نشانهها شدید، طولانی یا مختلکنندهاند، ارزیابی تخصصی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
- نگرانی یا اضطرابی که کنترل آن دشوار شده است
- خلق پایین، بیانگیزگی یا از دست دادن علاقه به فعالیتها
- مشکلات تکرارشونده در روابط عاطفی یا خانوادگی
- خشم، تحریکپذیری یا واکنشهایی که بعداً از آنها پشیمان میشوید
- تجربه سوگ، جدایی، مهاجرت یا رویداد آسیبزا
- کمالگرایی، خودانتقادی یا عزتنفس پایین
- مشکلات تصمیمگیری، مرزبندی یا جرئتمندی
- فشار شغلی یا تحصیلی که بر خواب، خلق یا روابط اثر گذاشته است
- تکرار الگوهایی که میدانید آسیبزا هستند اما تغییرشان دشوار است
اگر بخش زیادی از فشار روانی شما به محیط کار مربوط است، مطالعه راهنمای مدیریت استرس شغلی و کاهش فشار کاری میتواند مکمل مفیدی برای این بحث باشد.
تفاوت مشاوره فردی و رواندرمانی چیست؟
در عمل، اصطلاحهای «مشاوره» و «رواندرمانی» گاهی همپوشانی دارند و مرز کاملاً ثابتی بین آنها وجود ندارد. با این حال، مشاوره اغلب روی مسئلهای مشخص، تصمیم، مهارت یا تغییر فعلی زندگی تمرکز میکند؛ در حالی که رواندرمانی ممکن است به نشانههای پایدارتر، تجربههای آسیبزا یا الگوهای عمیق و تکرارشونده نیز بپردازد.
| موضوع | مشاوره | رواندرمانی |
|---|---|---|
| تمرکز رایج | مسئله فعلی، تصمیم یا مهارت مشخص | نشانهها و الگوهای پایدار یا عمیقتر |
| هدف | حل مسئله و بهبود سازگاری | کاهش نشانهها و تغییر الگوهای روانشناختی |
| مدت | ممکن است کوتاهتر و مسئلهمحور باشد | میتواند کوتاهمدت، میانمدت یا بلندمدت باشد |
این تفاوتها مطلق نیستند. نوع مشکل، شدت نشانهها، رویکرد متخصص و هدفهای مراجع مهمتر از عنوانی است که برای جلسه استفاده میشود.
رواندرمانی چگونه پیش میرود؟
مرحله اول: ارزیابی و تعریف مسئله
در جلسات ابتدایی، درمانگر درباره دلیل مراجعه، زمان شروع مشکل، شدت نشانهها، سابقه درمان، وضعیت جسمانی، روابط، شغل یا تحصیل و عوامل مهم زندگی سؤال میکند. هدف این مرحله برچسبزدن عجولانه نیست؛ بلکه ساختن تصویری دقیقتر از مسئله و نیازهای مراجع است.
مرحله دوم: تعیین هدفهای قابل پیگیری
هدفهایی مانند «میخواهم حالم خوب شود» باید تا حد امکان به هدفهای روشنتر تبدیل شوند؛ مثلاً کاهش اجتناب از موقعیتهای اجتماعی، برگشتن به فعالیتهای روزمره، کاهش دفعات مشاجره یا توانایی نه گفتن بدون احساس گناه شدید.
مرحله سوم: اجرای مداخلات درمانی
بسته به رویکرد، درمانگر ممکن است از تکنیکهای شناختی و رفتاری، بررسی الگوهای ارتباطی، تمرین مواجهه، کار روی هیجانها، حل مسئله، آموزش مهارت یا بررسی تجربههای گذشته استفاده کند. درمان باید متناسب با مشکل و اهداف مراجع انتخاب شود، نه اینکه یک تکنیک ثابت برای همه افراد اجرا شود.
مرحله چهارم: ارزیابی پیشرفت
درمانگر و مراجع باید بهطور دورهای بررسی کنند آیا تغییر مورد انتظار اتفاق افتاده است یا خیر. گاهی لازم است هدفها، سرعت جلسات یا حتی روش درمان اصلاح شود. اگر پس از مدتی پیشرفتی دیده نمیشود، صحبت شفاف درباره علت این موضوع بخشی از درمان حرفهای است.
مرحله پنجم: تثبیت تغییر و پایان درمان
پایان درمان بهتر است برنامهریزیشده باشد. مراجع و درمانگر میتوانند دستاوردها، موقعیتهای پرخطر برای بازگشت مشکل، مهارتهای مؤثر و برنامه ادامه مسیر را مرور کنند.
رویکردهای رایج رواندرمانی
رواندرمانی یک روش واحد نیست. رویکردهای مختلفی وجود دارند و انتخاب روش مناسب به نوع مشکل، شواهد علمی موجود، تخصص درمانگر و ترجیحات مراجع بستگی دارد.
درمان شناختی رفتاری (CBT)
CBT بر ارتباط میان افکار، هیجانها و رفتارها تمرکز دارد. در این روش، الگوهای فکری و رفتاری که مشکل را حفظ میکنند شناسایی میشوند و مراجع بهصورت عملی پاسخهای سالمتری را تمرین میکند. این رویکرد برای بسیاری از مشکلات از جمله برخی اختلالات اضطرابی و افسردگی کاربرد دارد.
درمانهای بینفردی
درمانهای بینفردی روی رابطه میان نشانههای روانشناختی و روابط فعلی فرد تمرکز میکنند؛ برای مثال تعارض، تغییر نقش، سوگ یا دشواری در ایجاد و حفظ رابطه.
رویکردهای پویشی و تحلیلی
این رویکردها به الگوهای عمیقتر هیجانی و ارتباطی، تجربههای گذشته و شیوهای که این تجربهها بر روابط و واکنشهای فعلی اثر میگذارند توجه میکنند.
رویکردهای انسانگرایانه و مراجعمحور
در این رویکردها، رابطه درمانی، پذیرش، همدلی و کمک به مراجع برای شناخت تجربه درونی و انتخابهای شخصی اهمیت ویژهای دارد.
درمانهای مبتنی بر ذهنآگاهی و پذیرش
برخی درمانها به فرد کمک میکنند افکار و احساسات را بدون واکنش فوری مشاهده کند، تحمل تجربههای دشوار را افزایش دهد و رفتار خود را بیشتر بر اساس ارزشها و اهداف انتخاب کند. این روشها نیز باید متناسب با شرایط فرد و در چارچوب درمانی مناسب استفاده شوند.
هدف رواندرمانی در اضطراب و افسردگی
در اضطراب
در اضطراب، هدف درمان معمولاً فقط «آرام شدن» نیست. درمان میتواند به فرد کمک کند محرکهای اضطراب را بشناسد، رفتارهای اجتنابی یا اطمینانخواهانه را کاهش دهد، افکار فاجعهساز را بررسی کند و تحمل بیشتری نسبت به عدم قطعیت یا احساس اضطراب پیدا کند. اگر اضطراب بخش مهمی از مشکل شماست، راهنمای کنترل و درمان اضطراب جزئیات بیشتری درباره نشانهها و روشهای درمان ارائه میدهد.
در افسردگی
در افسردگی، اهداف ممکن است شامل کاهش کنارهگیری، برگشت تدریجی به فعالیتها، شناسایی افکار ناامیدکننده، بهبود روابط، تنظیم خواب و ساختن دوباره احساس معنا و عاملیت باشد. بسته به شدت افسردگی و شرایط فرد، رواندرمانی ممکن است بهتنهایی یا در کنار درمانهای دیگری مانند دارو استفاده شود.
هدف رواندرمانی برای کودکان و نوجوانان چیست؟
در کودکان و نوجوانان، شیوه درمان متناسب با سن و توانایی بیان آنها انتخاب میشود. هدف میتواند کاهش اضطراب و پرخاشگری، بهبود تنظیم هیجان، تقویت مهارتهای اجتماعی، سازگاری با تغییرات خانوادگی یا بهبود رابطه والد و کودک باشد. در کودکان، بازی، نقاشی و مشاهده رفتار ممکن است بخشی از ارزیابی و درمان باشند و حضور یا آموزش والدین نیز بسته به مسئله اهمیت پیدا میکند.
هر تغییر رفتاری کودک به معنای وجود اختلال نیست؛ اما اگر نشانهها تکرار شوند، شدت بگیرند یا بر خواب، مدرسه، روابط و آرامش خانواده اثر بگذارند، بررسی تخصصی میتواند مفید باشد.
از کجا بفهمیم رواندرمانی مؤثر است؟
اثربخشی درمان فقط با «احساس خوب بعد از جلسه» سنجیده نمیشود. گاهی یک جلسه میتواند هیجانبرانگیز یا دشوار باشد، اما در مجموع باید نشانههایی از حرکت به سمت هدفهای توافقشده دیده شود.
- شدت یا دفعات نشانههای اصلی کمتر میشود.
- عملکرد روزمره در کار، تحصیل، خواب یا روابط بهتر میشود.
- فرد زودتر محرکها و الگوهای ناسالم را تشخیص میدهد.
- مهارتهایی که در جلسه یاد گرفته شدهاند در زندگی واقعی استفاده میشوند.
- توان تحمل هیجان و حل مسئله افزایش پیدا میکند.
- مراجع میتواند درباره روند درمان، نگرانی یا مخالفت خود با درمانگر صحبت کند.
اگر پس از یک دوره معقول هیچ تغییری دیده نمیشود، هدفها نامشخصاند یا رابطه درمانی به اندازهای ناامن است که نمیتوانید درباره نگرانیها حرف بزنید، بهتر است این موضوع را مستقیماً با درمانگر مطرح کنید. گاهی تغییر رویکرد یا ارجاع به متخصص دیگر لازم میشود.
رواندرمانی چند جلسه طول میکشد؟
برای رواندرمانی عدد ثابتی وجود ندارد. مدت درمان به نوع مشکل، شدت و سابقه نشانهها، هدفهای مراجع، رویکرد درمانی، تعداد جلسات، میزان مشارکت در درمان و پاسخ فرد بستگی دارد. بعضی درمانهای ساختاریافته کوتاهمدتتر هستند و بعضی مسائل پیچیدهتر به زمان بیشتری نیاز دارند.
بهتر است درمانگر پس از ارزیابی اولیه درباره منطق درمان، هدفها و برآورد اولیه مسیر توضیح دهد؛ اما وعده قطعی برای درمان یک مشکل روانشناختی در تعداد مشخصی جلسه، بدون ارزیابی فردی، قابل اتکا نیست.
رواندرمانی آنلاین بهتر است یا حضوری؟
جلسات روانشناختی میتوانند بهصورت حضوری یا آنلاین برگزار شوند. انتخاب میان این دو به نوع مشکل، شرایط فرد، امکان دسترسی، حریم خصوصی، کیفیت ارتباط اینترنت و نظر متخصص بستگی دارد. برای بسیاری از بزرگسالان، جلسه آنلاین میتواند دسترسی منظمتری ایجاد کند؛ در حالی که برای برخی ارزیابیها، شرایط پرخطر یا روشهایی که به حضور مستقیم نیاز دارند، جلسه حضوری مناسبتر است.
مهمتر از قالب جلسه، تناسب درمانگر با مسئله، صلاحیت حرفهای، وجود حریم خصوصی و امکان پیگیری منظم درمان است.
چه زمانی علاوه بر رواندرمانی به روانپزشک یا پزشک نیاز داریم؟
رواندرمانی و درمان پزشکی جایگزین خودکار یکدیگر نیستند. در بعضی شرایط، درمان روانشناختی بهتنهایی کافی است و در بعضی موارد ارزیابی پزشکی یا روانپزشکی نیز لازم میشود. اگر نشانهها شدید هستند، تغییر ناگهانی و غیرمعمول در خلق یا رفتار رخ داده، خواب بهشدت مختل شده، عملکرد روزمره بهطور جدی افت کرده یا احتمال یک علت جسمانی مطرح است، ارزیابی پزشکی اهمیت پیدا میکند.
همچنین اگر فرد افکار آسیب به خود یا دیگران، رفتار بسیار پرخطر، توهم، سردرگمی شدید یا ناتوانی در مراقبت از خود دارد، موضوع باید فوری ارزیابی شود و نباید فقط به یک نوبت معمول رواندرمانی اکتفا کرد. در خطر فوری، از خدمات اورژانسی محل زندگی کمک بگیرید.
چطور درمانگر مناسب انتخاب کنیم؟
- صلاحیت حرفهای: تحصیلات، مجوز و حوزه تخصص درمانگر را بررسی کنید.
- تجربه مرتبط: بپرسید درمانگر با مسئلهای مشابه مشکل شما کار کرده است یا نه.
- رویکرد درمانی: درمانگر باید بتواند توضیح دهد از چه روشی استفاده میکند و چرا.
- هدف و ارزیابی پیشرفت: بهتر است بدانید درمان قرار است چه تغییری ایجاد کند و پیشرفت چگونه بررسی میشود.
- احساس امنیت: لازم نیست از جلسه اول کاملاً راحت باشید، اما باید بتوانید بدون ترس از تحقیر یا قضاوت صحبت کنید.
- مرزهای حرفهای: محرمانگی، زمان جلسه، هزینه و شیوه تماس خارج از جلسه باید روشن باشد.
اگر برای انتخاب روانشناس و شروع جلسات انفرادی تصمیم گرفتهاید، صفحه مشاوره فردی حضوری و آنلاین اطلاعات لازم درباره روند شروع، انتخاب درمانگر و شیوه برگزاری جلسه را ارائه میکند.
میدانید مسئلهای وجود دارد و آمادهاید در جلسات منظم روی آن کار کنید؟
اگر هدف شما از مراجعه روشنتر شده و میخواهید درمان را آغاز کنید، میتوانید روند مشاوره فردی را ببینید یا مستقیماً اولین نوبت را ثبت کنید.
سؤالات متداول درباره هدف رواندرمانی
آیا هدف رواندرمانی فقط درمان بیماری روانی است؟
خیر. رواندرمانی برای اختلالات روانشناختی کاربرد دارد، اما افراد ممکن است برای سوگ، استرس طولانی، مشکلات رابطهای، تصمیمگیری، خودشناسی یا تغییر الگوهای رفتاری نیز مراجعه کنند.
اگر ندانم دقیقاً مشکلم چیست، میتوانم به روانشناس مراجعه کنم؟
بله. مشخص کردن مسئله و هدف درمان یکی از کارهای ارزیابی اولیه است. لازم نیست پیش از مراجعه خودتان تشخیص دقیق داشته باشید.
آیا رواندرمانی باید همیشه درباره کودکی باشد؟
خیر. بعضی رویکردها به تجربههای گذشته توجه بیشتری دارند و بعضی درمانها بیشتر بر افکار، رفتارها و مسئلههای فعلی تمرکز میکنند. نوع تمرکز باید با مشکل و هدف درمان مرتبط باشد.
آیا رواندرمانی بدون دارو ممکن است؟
در بسیاری از مسائل، رواندرمانی میتواند درمان اصلی باشد؛ اما در برخی اختلالات یا شدتهای بالاتر ممکن است دارو نیز توصیه شود. تصمیم درباره دارو باید توسط پزشک یا روانپزشک و بر اساس ارزیابی فردی انجام شود.
چقدر طول میکشد تا نتیجه رواندرمانی را ببینیم؟
زمان مشاهده تغییر برای همه یکسان نیست. نوع مشکل، شدت نشانهها، رویکرد درمانی، کیفیت همکاری و تمرین مهارتها بین جلسات بر سرعت پیشرفت اثر دارند. بهتر است پیشرفت بر اساس هدفهای مشخص بررسی شود، نه یک عدد ثابت برای تعداد جلسات.
اگر با درمانگر احساس راحتی نکنم چه کار کنم؟
اگر مسئله قابل گفتوگو است، ابتدا نگرانی خود را با درمانگر مطرح کنید. پاسخ حرفهای درمانگر به این گفتوگو میتواند اطلاعات مهمی درباره رابطه درمانی بدهد. اگر همچنان احساس امنیت یا اعتماد کافی وجود ندارد، بررسی گزینه دیگری منطقی است.
جمعبندی
هدف رواندرمانی را نمیتوان در یک جمله مثل «مثبت فکر کردن» یا «خالی کردن ذهن» خلاصه کرد. هدف درمان، بسته به نیاز مراجع، میتواند کاهش نشانهها، بهبود عملکرد روزانه، افزایش خودآگاهی، تغییر الگوهای ناسالم، تقویت مهارتهای مقابلهای و ساخت روابط سالمتر باشد. رواندرمانی زمانی بیشترین معنا را پیدا میکند که هدفها روشن، روش درمان متناسب با مسئله و پیشرفت قابل بررسی باشد.
اگر مدتهاست با فشار روانی، اضطراب، خلق پایین یا الگوهای تکراری درگیر هستید، لازم نیست قبل از کمک گرفتن پاسخ همه سؤالها را بدانید. یک ارزیابی حرفهای میتواند به روشن شدن مسئله و انتخاب مسیر درمان مناسب کمک کند.
منابع علمی برای مطالعه بیشتر
- National Institute of Mental Health (NIMH) – Psychotherapies
- NHS – Talking therapies
- World Health Organization (WHO) – Psychological interventions
این مطلب برای افزایش آگاهی عمومی تهیه شده است و جایگزین تشخیص یا برنامه درمانی فردی توسط متخصص سلامت روان نیست.
Comments (61)
فاطمه اسکندری
1400-10-01رواندرمانی یا درمان روانشناختی یا صحبت درمانی راهی برای کمک به افرادی است که دچار انواع مختلفی از بیماری های روانی و اختلالات عاطفی هستند. رواندرمانی به حذف یا کنترل علائم مشکل زا کمک میکند تا فرد عملکرد بهتری داشته باشد و سلامتی و درمان را بالا ببرد. با کمک روان درمانگران افسردگی، اضطراب و وسواس را درمان کنید.
رواندرمانی به حل مشکلاتی نظیر اختلال در کنار آمدن با زندگی روزمره، تاثیر آسیب روحی، بیماری جسمی یا فقدان (مثل مرگ عزیز) و اختلالات خاص روانی (مثل افسردگی و اضطراب) کمک میکند. رواندرمانی انواع مختلفی دارد و ممکن است تاثیر یک نوع روی یک مشکل خاص بهتر باشد. میتوان همراه با رواندرمانی از دارو نیز استفاده کنیم.
Hadiseh
1400-09-30سلام وقت بخیر
روان درمانی یکی از مباحث مهمی که در جامعه ما به ان پرداخته میشود زیرا با روان درمانی موانع زیادی برداشته می شود انسان به صورت اگاهانه عمل میکند و نقص ها را درمان میکند روان درمانی نحوه ی برخورد با مسائل و مشکلات را به فرد اموزش میدهد باعث می شود فرد احساس پوچی یا سردرگمی نکند فردی که دچار مشکل روانی است درک درستی از عملکرد خود ندارد با علم روان درمانی به فرد کمک میشود که اگاهانه عمل کند
لیلی مظلومی
1400-09-30روان درمانی اهداف زیادی رو دنبال می کنه. اما به عقیده من مهمترین اونا، شامل: کمک به حل مشکلات ناشی از استرس شدید یا مزمنه، روان درمانی کمک بزرگی برای حل مشکلاتی مثل افسردگی، اختلال دوقطبی یا استرس پس از اختلالات روانیه. روان درمانی باعث تغییر الگوهای آسیب زای فکری و رفتاری، بهبود احساس ارزشمندی، حل و فصل اختلافات بین فردی میشه. برداشتن تاثیرات سوء روانی- اجتماعی گذشته فرد، و کمک به برقراری ارتباط با جامعه و افراد دیگه هم از هدفهای روان درمانی محسوب میشه. نتیجه روان درمانی، عملکرد بهتر مراجع و بهبود ارتباطش با خونواده و مردمه. ممکنه مشکلات شغلی و خونوادگی برای مراجع پیش اومده باشه که با روان درمانی این مشکلات حل میشه. روان درمانی، راه و رسم مسئولیت پذیری و استقلال رو با اهداف مشخص نشون میده.
ساره خورشیدی
1400-09-29یکی از اولین اهداف روانشناسی صرفاً توصیف رفتار است. روانشناسان علاوه بر توصیف رفتار ، علاقه مند به توضیح رفتار نیز هستند.یکی دیگر از اهداف اصلی روانشناسی ، پیش بینی هایی درباره نحوه تفکر و عملکرد ما باشد.
زهرا ناظمی
1400-09-29روان درمانی کاربرد آگاهانه روش های بالینی و مواضع میان فردی است که از اصول روانشناسی نوین و کهن حاصل شده و هدف آن کمک به درمان گیران و بیماران است که رفتار ها شناخت ها هیجان ها و دیگر ویژگی های فرد خود را در جهت درمانی مطلوب و تعادل روانشناختی تغییر دهند
زهراشاهینی
1400-09-29باسلام
هدف روان درمانی چیست؟
سوال۸
هدفهای روان درمانی مدیریت بحران، تغییر رفتار، تجربه هیجانی اصلاحی و بینش و تغییر.
محمدحسین ابراهیمیان
1400-09-29با سلام و احترام
از نظر من بهطور کلی، خطر و اثرات روان درمانی بسیار اندک است. اما از آنجا که ممکن است بهواسطهی آن احساسات و تجارب دردناکی کشف بشوند ممکن است از نظر احساسی، آزردگی پیش آید. چنانچه رواندرمانگری ماهر بتواند نوع و شدت مشکل را بهدرستی شناسایی کند، میزان خطرات و آزردگیها کاهش پیدا میکند. و از طرفی مهارتهای مواجهه با مشکلات میتواند ترسها و احساسات منفی را به حداقل برساند.
leylimazloomi10203
1400-09-29به نظر من مهمترین هدفهای روان درمانی، اول، خودشناسیه و سپس، بهبود ارتباط برقرار کردن با خونواده، دوستان و همکارانه.
فاطمه حیدریان
1400-09-28با سلام و احترام
هدف روان درمانی , برداشتن تاثیرات موانع و محرومیت های روانی-اجتماعی گذشته افراد هست,تا فرد با استفاده کامل تری از توان و استعداد های وجودی خودش بپردازد.و طرز فکر خلاقانه و مفیدتری نسبت به زندگی پیدا کنند و ارتباطات خودش را با دیگران بهبود ببخشد.رواندرمانی دارای نظریهها و رویکردهای گوناگونی است و روشهای آن بسیار گسترده و متنوع است.رواندرمانی کاربرد آگاهانه و هدفمند روشهای بالینی و نگرشهای میانفردی به دست آمده از اصول روانشناختی ریشهدار با هدف کمک به افراد برای تغییر دادن رفتار، شناختها، هیجانها یا سایر ویژگیهای شخصی خودشان در مسیرهایی است که شرکتکنندگان در درمان آنها را مطلوب میدانند.
زینب زمانیان
1400-09-27باسلام
هدف از روان درمانی این است که درمانگر بتواند به درمانجو کمک کند که در مشکلاتی که برایش به وجود آمده راحت تر از کنارش رد شود روان درمانی می تونه کمک کند که در زندگی انسان ها بتونن شاد و و زندگی خوبی را داشته باشند
مثلاً کسی که عزیزش را از دست داده و نمی تواند مرگ آن را تحمل کند روان درمانگر به کمک می آید تا راحت تر بتواند با آن قضیه کنار بیاید
Motahareh h.n
1400-09-27هدف درمانى”، نتيجه بيش از صد سال تحقيق و كوشش در درک تفاوت بين سلول هاى طبيعى و سرطانى مى باشد. تا امروز درمان سرطان ها بر از بين بردن سلول های با تقسيم سريع، تمركز داشته است، زیرا خصوصيت اصلى سلول هاى سرطانى، تقسيم سريع است. متاسفانه، چون سلول هاى سالم برخى بافت ها و اندام هاى بدن نيز به طور طبيعى تقسيم سريعى دارند، اين وجه اشتراک با سلول های سرطانی موجب می شود سلول های عادی نیز مانند سلول های سرطانی تحت تاثیر شیمی درمانی آسیب ببینند و عوارض جانبى متعددی ایجاد شود.
منظور از هدف درمانى اين است كه درمان را بر ویژگیهای مختص سلول هاى سرطانى متمركز کنيم. به اين منظور محققين در پى كشف تفاوت هاى مابين سلول هاى عادى و سرطانى هستند تا منجر به ساخت داروهايى شود كه، تنها سلول هاى سرطانى را مورد هدف و تهاجم قرار می دهند، و ضمن از بين بردن آن ها، آسيبى به سلول هاى سالم وارد نمی شود و در نتيجه عوارض جانبى كمترى نيز ایجاد می شود.
انواع هدف درمانی کمی باهم تفاوت دارند اما تمام آنها با كاركرد و نحوه اثر هرکدام از انواع هدف درمانى، تفاوت اندكى با ديگر انواع آن دارد، اما تمامى آن ها در عملكرد سلول سرطانی، توانايى رشد، تقسيم و بازسازى سلول هاى سرطانى و/يا، ارتباط با ساير سلول ها، تداخل ایجاد می کنند و کار خود را انجام مى دهند.
هدف درمانى ها در سه گروه عمده دسته بندى مى شوند:
بعضى از آن ها با تمركز بر نحوه عملكرد و اجزاء اصلى درون خود سلول هاى سرطانى، كار خود را انجام ميدهند. بدين گونه كه با استفاده از مولكول هاى كوچكى كه قادر به نفوذ به درون سلول سرطانى هستند، در فرآيند عمل سلول مانع ايجاد كرده و موجبات مرگ سلول را فراهم مى آورند. چندين نوع از اين دسته داروها وجود دارند.
مکانیسم بعضى ديگر از هدف درمان ها، بر گيرنده های خارجی سلول سرطانى، متمرکز است و آن ها را به نام “آنتى بادى هاى مونوكلونال” مى شناسيم.
دسته سوم دسته داروهای ”Anti- angiogenesis”، يا داروهاى ضد رگسازی هستند. اینها رگ هاى خونى كه اكسيژن و غذا را به سلول هاى سرطانى مى رسانند، هدف قرار داده و نهايتاً موجب مرگ اين سلول ها مى شوند.
مریم ملک احمدی
1400-09-27باسلام
هدف روان درمانی اول برطرف کردن علائم موجود(ازبین بردن وکاهش درد رنج بیمار)
تعقیر علائم موجود
متوقف کردن علائم موجود
مداخله درایوهای نابهنجار رفتار
ودراخر پرورش شخصیت انسان
مریم
1400-09-27با سلام .اهداف روان درمانی شامل تغییر الگوهای اسیب زای فکری و رفتاری است دوم بهبود احساس ارزشمندی و سوم حل وفصل اختلافات بین فردی می باشد .انواع روان درمانی وجود داره که امروز شاهد ان هستیم که رویکردهای درمانی از ادغام چند نظریه روان درمانی صورت میگیرد و به گونه ای رویکرد التقاطی را به وجود اورده اند و از فنون و مفاهیم دو یا چند نظریه استفاده می کنند .رویکردهای زیر در روان درمانی استفاده میشه ادلری ،رفتاری ،شناختی ،التقاطی،انسانگرا ،گشتالتی،بین فردی ،روانکاوی،پویایی و راجرزی
M. Y
1400-09-26روان درمانی برای بهبود سلامت روان، حل یا کاهش مشکلات فرد است. در روان درمانی سعی بر درمان وکاهش درد و رنج واختلال های فرد با روش های علمی و روانشناختی است . مراجع در ابتدا شاید حالت تدافعی داشته باشد و روش هارو بطور کامل نپذیرد و به مرور زمان با گذشت جلسات همکاری بیشتری نشان. دهد که در این صورت نتایج بهتری بدست میاد.
مهدیه شمسیان
1400-09-26اهداف روان درمانی:
یکی از هدفهای اساسی در رواندرمانی، از بین بردن و یا کاهش رنج و درد بیمار است. گاهی میتوان محدودیتهایی را که این درد و رنجها بر مریض تحمیل کرده است برطرف کرد.
با وجود میل رواندرمانگر به برطرف کردن کامل علایم بیماری، بعضی از شرایط، مانع رسیدن به این هدف میشود. موانع اصلی عبارتند از: نبودن انگیزه کافی، محکم نبودن شخصیت، محدودیتهای زمانی و مالی بیمار. این عوامل محدودیتهایی برای تغییر کامل و سریع علایم ایجاد میکند و با وجود آنکه نمیتوان کاملا بیمار را درمان کرد اما تغییرات نسبی میتوان در او به وجود آورد.
برای جلوگیری از وخیمتر شدن بعضی از بیماریهای روانی مانند اسکیزوفرنی مزمن و شدید، میتوان از رواندرمانی استفاده کرد. درمانگر با کاهش علایم بیماری در مراجع، ارتباط او را با واقعیت تداوم میبخشد و از بریدن کامل او از جهان خارج جلوگیری میکند.
هدف رواندرمانی، برداشتن تاثیرات موانع و محرومیتهای روانی – اجتماعی گذشته افراد است تا افراد به استفاده کاملتری از توان و استعدادهای وجودی خود بپردازند، طرز فکر خلاقانه و مفیدتری نسبت به زندگی پیدا کنند و ارتباطات خود را با دیگران بهبود بخشند.
رضوانه حسيني
1400-09-26به نظرم خيلي مهمه كه رواندرمانگر با كمك مراجع سود و زيان مسائل رو بررسي كنند و رواندرمانگر به نوعي جلسه را جهت ميدهد اما اين مراجع است كه در نهايت تصميم ميگيرد چه انتخابي داشته باشد.هدف رواندرماني رسيدن مراجع به اين باور ميتواند باشد كه او در چارچوب واقعيت مسئولانه بتواند نيازهايش را ارضا كند .
لیلی فولادیان
1400-09-28با سلام به نظر من برای روان درمانی نباید مشکل برجسته و خاصی در فرد وجود داشته باشد الزاما و این مراجعه میتواند به این دلیل باشد که فرد در مراحل مختلف زندگی با موفقیت بیشتر پشت سر بگذارد. البته هنوز هم در جامعه برخی به این اعتقاد دارند که مراجعه به درمانگر و روان درمانی وجهه بدی برای فرد دارد اما در واقع روان درمانی و مراجعه به مشاور به ما کمک میکند که نسخه بهتری از خودمان در زندگی باشیم و از مشکلاتی مانند اضطراب و عدم اعتماد به نفس و وسواس و ... جلوگیری میشود یا اگر در فرد وجود دارد درمان میشود.
shahhoseini.narges
1400-09-25با سلام
به نکات خیلی خوبی اشاره کردید. چرا که تعریف مشخص و دقیقی از ایده ال ها از دید افراد مختلف وجود ندارد. زندگی ما انسانها تلفیقی از درون و بیرونمان در کنار ارزشها و امالها وحتی تلقینهایی است که هرروز با ان مواجه هستیم. واین که یک رواندرمانگر برای کمک به ما چه چهارچوب و هدفی را دنبال میکند خیلی مهم است. گاهی روشهای مختلف درمانگرها انسان را دچار سر در گمی میکند. مثلا درمان شناختی را در کنار یک درمان رفتاری در نظر بگیرید.توجه به درون ودر مقابل محیط واینکه کدام یک اولویت اول است کاملا گیج کننده است. دنیای روانشناسی دنیای پیچیده ایست. ویک رواندرمانگر خوب باید تعریف مشخصی از زندگی ایده ال برای هر درمانجو به طور جداگانه داشته باشد. وانگاه هدف خود را با کمک گرفتن از تمامی روشهای درمان دنبال کند.
کوثربختیاری
1400-09-24باسلام ودرود
هدف رواندرمانی، برداشتن تاثیرات موانع و محرومیتهای روانی – اجتماعی گذشته افراد است تا افراد به استفاده کاملتری از توان و استعدادهای وجودی خود بپردازند، طرز فکر خلاقانه و مفیدتری نسبت به زندگی پیدا کنند و ارتباطات خود را با دیگران بهبود بخشند.
مبینا عزیزی شفیعی
1400-09-24با سلام
روان درمانی راهی برای کمک به افرادی است که دچار انواع مختلفی از بیماری های روانی و اختلالات عاطفی هستند. روان درمانی به حذف یا کنترل علائم مشکل زا کمک میکند تا فرد عملکرد بهتری داشته باشد و سلامتی و درمان را بالا ببرد.
رواندرمانی به حل مشکلاتی نظیر اختلال در کنار آمدن با زندگی روزمره، تاثیر آسیب روحی، بیماری جسمی یا فقدان (مثل مرگ عزیز) و اختلالات خاص روانی (مثل افسردگی و اضطراب) کمک میکند.
غلب برای درمان اختلالات روانی درکنار رواندرمانی یا درمان روانشناختی از دارو استفاده میشود. در بعضی از شرایط میتوان به وضوح فهمید که دارو موثر واقع میشود و تحت برخی شرایط دیگر رواندرمانی بهترین گزینه است. ترکیب استفاده از دارو و رواندرمانی برای بسیاری از افراد بهتر از تکیه روی یک مورد است. بهتر کردن سبک زندگی، مانند تغذیه ی خوب، ورزش منظم و خواب کافی برای تقویت دوران نقاهت و سلامت کلی مهم است.رواندرمانی منجر به بهبود رفتار و عواطف میشود و با بروز تغییرات مثبت در مغز و بدن همراه است. کم شدن روز های بیماری، ناتوانی کمتر، مشکلات پزشکی کمتر و رضایت کاری بیشتر از دیگر مزایای رواندرمانی است.برای اینکه رواندرمانی بیشترین تاثیر را داشته باشد، در آن مشارکت ، رک و راست بودن و برنامه ی درمان را دنبال کردن مهم است.
kamandi7966
1400-09-24فرد برای حل مشکلی که خودش در حل اون ناتوان هست به روانشناس یا مشاور مراجعه میکنه … روانشناس میتونن با دادن راه حل اون مشکل رو کامل حل کنه یا اینکه میتونه به فرد کمک کنه تا از این شرایطی که هست عبور کنه و شرایط بهتری داشته باشه ….
به نظرم فرد برای اینکه مشکلش حل بشه به روانشناس مراجعه میکنه برای حل مشکلی ک ریشه در گذشته داره و تا از ریشه بررسی نشه قابل حل نیست …
روانشناس اینجا میتونه با دادن حس اعتماد و اطمینان به فرد ، تصدیق کردن شخص و صحبت هاش، و نصیحت نکردن به فرد میتونه خیلی تاثیر گذار باشه ….
روان درمانی یا مشاوره گرفتن به فرد میتونه کمک کنه تا از موانعی ک سر راهش هست با کمک مشاور عبور کنه و همچنین روان درمانی میتونه کل رفتار و عملکرد فرد رو تحت تاثیر قرار بده …
محدثه سعیدی نیا
1400-09-24سلام و احترام
روان درمانی یک روشی. برای کاهش درد و مشکل و رنج افراد هست تا به فرد کمک بشه که حس بهتری نسبت به زندگی به دست بیاره. و فرد در موقع ناملایمات و مشکلاتی که برای اون پیش میاد چطور بتونه با مسئله کنار بیاد.و حتی با وجود مشکلات به زندگی عادی خودش ادامه بده و اون درد یا مشکل پیش آمده رو بپذیره
fatemehhamedi986
1400-09-24با سلام و خسته نباشید وقتی بیمار روش زندگی بسیار ناسازگارانه ای دارد و نمی تواند توضیح قانع کننده ای برای آن ها بیابد به روان درمان مراجعه میکند. اهداف کلی روان درمانی عبارت اند از ۱.از بین بردن و یا کاهش رنج و درد بیمار است ۲. با وجود میل روان درمانگر به برطرف کردن کامل علایم بیماری بعضی از شرایط مانع رسیدن به این هدف میشود مانند نبودن انگیزه کافی،محکم نبودن شخصیت،محدودیت های زمانی و مالی بیمار که با وجود این محدودیت ها نمیتوان کاملا بیمار را درمان کرد اما تغییرات میتوان در او به وجود آورد ۳. برای جلوگیری از وخیم تر شدن بعضی از بیماری های روانی مثل اسکیزوفرنی مزمن و شدید میتوان از روان درمانی استفاده کرد
سميه شجاعیان
1400-09-23رواندرمانی یا درمان روانشناختی یاصحبت درمانی راه کمک به افرادی است که دچارانواع مختلفی ازبیماریهای روانی واختلالات عطفی هستند رواندرمانی به حذف یاکنترل علائم مشکل زا کمک میکندتافرد عملکرد بهتری داشته باشد و سلامتی ودرمان رابالاببرد.باکمک رواندرمانگران افسردگی. اضطراب .و وسواس رادرمان کنید
مبینا عزیزی شفیعی
1400-09-23با سلام
هدف رواندرمانی، برداشتن تاثیرات موانع و محرومیتهای روانی – اجتماعی گذشته افراد است تا افراد به استفاده کاملتری از توان و استعدادهای وجودی خود بپردازند، طرز فکر خلاقانه و مفیدتری نسبت به زندگی پیدا کنند و ارتباطات خود را با دیگران بهبود بخشند.
علیرضا عرب عامری
1400-09-23روان درمانی و مشاوره برای کمک به رشد شخصی بکار می رود و در موقعیت های گوناگونی از جمله در کار با کودکان، بزرگسالان، خانواده و گروهها مورد استفاده قرار میگیرد . در طول روان درمانی ، شما در مورد وضعیت خود من جمله خلق، احساسات ، افکار و رفتارهای خود مطلع می شوید .
بنابراین هدف روان درمانی نه تنها تسکین آشفتگی روانشناختی و رهایی از رنج هیجانی است ؛ بلکه بهبود کلی کارکرد فرد را نیز شامل می شود .
روان درمانی برای بهبود اغلب مشکلات سلامت روان کارایی دارد ، مثل :
وسواس _ اضطراب _ افسردگی _ اختلال دو قطبی _ اختلالات شخصیت _ رفتار های اعتیادی و …
محدثه افضلی
1400-09-23حتی اگر از واقعیت امر و وجود مشکل آگاه باشید، ممکن است برای شروع درمان احساس تردید و اضطراب کنید.
احساس افسردگی، اضطراب یا عصبانیت خوشایند نیست.
غلبه بر این احساسات ارزشش را دارد که یه روان درمانگر مراجعه کنید. اگر کیفیت زندگی شما آنطور نیست که انتظارش را دارید، روان درمانی میتواند به شما کمک کند.
Zahra Bakhtiari far
1400-09-23روان درمانی یک روش مفید برای مدیریت بحران و اصلاح رفتار های فرد است و به افراد کمک میکند تا از علائم و اختلال های شخصیت خود رها شود و در نهایت به تقویت و رشد و جنبه های سالم شخصیت انسان کمک میکند .ممنون از مقاله خوب شما
محمد مهدی یازرلو
1400-09-08به نظر من اینکه باید روند درمان چه چیزی رو دنبال کنه واقعا در عین سادگی نکتهی مهمیه. اینکه ما بدونیم آیا قرار هست فقط فرد مراجع رو به چیزی که دوست داره بیشتر هدایت کنیم تا به این سبک رضایتش از زندگی رو بهبود ببخشیم و یا اینکه بتونیم اون رو با واقعیات زندگیش رو به رو کنیم تا بتونه یک سبک زندگی سالم داشته باشه و در یک چارچوب روانی صحیح قرار بگیره. البته که اگر نظر بنده رو بخواید بهترین شیوه این است که معنای یک زندگی همراه با سلامت روان و آرامش رو برای مراجع شرح بدیم و بهش نشون بدیم که هیچ وقت انتظار نمیره کسی خالی از مشکلات روانی و یا دیگر مشکلها باشه بلکه همیشه باید انسان در تعادل به سر ببره و تلاش کنه باور های درست نسبت به زندگی و معاش خودش پیدا کنه و در این مسیر از مسائل و یا سختی هایی که در زندگی به وجود میاد حتی لذت ببره و با اون سری مسائلی که نمیتونه کاریشون کنه به خوبی کنار بیاد و بپذیره
الهه اطوی
1400-08-02این ک ما بتونیم با روان درمانی کمکی ب فرد دارای مشکل کنیم بسیار کار خوبیه حتی حال اون درمانگر خوب میکنه ولی ما چجوری باید فردی ک هیچ اعتقادی ب این درمان نداره رو راضی کنیم ک پیش روان درمانگر بره
فاطمه عسکری پور
1400-08-01سلام عرض ادب سوالی داشتم از خدمتتون ، فرد مبتلا و یا اعضای خانواده برای کمک به بیمار چه باید بکنند؟
kamandi7966
1400-09-24فرد برای حل مشکلی که خودش در حل اون ناتوان هست به روانشناس یا مشاور مراجعه میکنه … روانشناس میتونن با دادن راه حل اون مشکل رو کامل حل کنه یا اینکه میتونه به فرد کمک کنه تا از این شرایطی که هست عبور کنه و شرایط بهتری داشته باشه ….
به نظرم فرد برای اینکه مشکلش حل بشه به روانشناس مراجعه میکنه برای حل مشکلی ک ریشه در گذشته داره و تا از ریشه بررسی نشه قابل حل نیست …
روانشناس اینجا میتونه با دادن حس اعتماد و اطمینان به فرد ، تصدیق کردن شخص و صحبت هاش، و نصیحت نکردن به فرد میتونه خیلی تاثیر گذار باشه ….
روان درمانی یا مشاوره گرفتن به فرد میتونه کمک کنه تا از موانعی ک سر راهش هست با کمک مشاور عبور کنه و همچنین روان درمانی میتونه کل رفتار و عملکرد فرد رو تحت تاثیر قرار بده …