فهرست مطلب

تیم تولید محتوا کلینیک روانشناسی جان زیبا
با نظارت دکتر منصوره نیکوگفتار

با نوجوان خود ارتباطی شفاف برقرار کنید

دوران نوجوانی، یکی از حساس‌ترین و پرچالش‌ترین مراحل رشد انسان است. در این دوره، فرد میان دنیای کودکی و بزرگسالی سرگردان است؛ می‌خواهد مستقل باشد اما هنوز به حمایت والدین نیاز دارد. همین تضادها، باعث می‌شود بسیاری از والدین در برقراری ارتباط با فرزند نوجوانشان دچار سردرگمی شوند.
ارتباط شفاف با نوجوان، نه‌تنها به آرامش خانواده کمک می‌کند، بلکه نقش مهمی در رشد شخصیتی و روانی او دارد.

در این مقاله، به بررسی اهمیت ارتباط مؤثر با نوجوانان، موانع گفت‌وگو، و روش‌های علمی تقویت ارتباط خواهیم پرداخت. همچنین خواهیم دید که چگونه مشاوره فردی، خانواده‌درمانی و مشاوره کودک و نوجوان می‌تواند در این مسیر به خانواده‌ها کمک کند.


۱. چرا ارتباط با نوجوانان دشوار است؟

نوجوانی مرحله‌ی جست‌وجوی هویت است. نوجوان می‌خواهد خودش را بشناسد و از والدین جدا شود تا استقلالش را تجربه کند. اما این تلاش گاهی به شکل مخالفت، عصبانیت، یا حتی سکوت بروز می‌کند.

بسیاری از والدین، این رفتارها را نوعی بی‌احترامی می‌دانند، در حالی که در حقیقت، نوجوان در حال یافتن مرزهای شخصی خود است. اگر والدین در این مرحله با خشونت، نصیحت بیش از حد یا کنترل افراطی برخورد کنند، شکاف ارتباطی عمیق‌تر می‌شود.

برای داشتن ارتباطی شفاف، والدین باید از «کنترل‌گری» فاصله بگیرند و جای آن را به «گفت‌وگو، همدلی و اعتماد» بدهند.


۲. اصول گفت‌وگوی سالم با نوجوان

برای ارتباط مؤثر، لازم است چند اصل ساده اما کلیدی رعایت شود:

  1. به‌جای قضاوت، گوش دهید.
    نوجوانان بیشتر از نصیحت، نیاز به شنیده شدن دارند. وقتی احساس کنند والدینشان واقعاً به حرفشان گوش می‌دهند، راحت‌تر باز می‌شوند.

  2. احساسات را تأیید کنید، حتی اگر با آن موافق نیستید.
    گفتن جمله‌ای مثل «می‌فهمم که ناراحت شدی» می‌تواند از هر نصیحتی تأثیرگذارتر باشد.

  3. حد و مرز بگذارید، اما با احترام.
    نوجوان باید بداند آزادی او در چارچوب ارزش‌های خانواده تعریف می‌شود. گفت‌وگو درباره‌ی قوانین، بهتر از تحمیل آن‌هاست.

  4. از مقایسه و سرزنش بپرهیزید.
    مقایسه نوجوان با دیگران، عزت‌نفس او را تضعیف می‌کند و باعث می‌شود از والدین فاصله بگیرد.


۳. نقش خانواده‌درمانی در بازسازی ارتباط با نوجوان

وقتی تعارضات خانوادگی شدید می‌شود و گفت‌وگوهای ساده دیگر جواب نمی‌دهد، خانواده‌درمانی می‌تواند نجات‌بخش باشد.
در جلسات خانواده‌درمانی، درمانگر تلاش می‌کند الگوهای ارتباطی خانواده را بررسی کند و عواملی را که باعث درگیری یا سکوت شده‌اند، شناسایی کند.

خانواده‌درمانی کمک می‌کند والدین بفهمند که بسیاری از رفتارهای نوجوان، واکنشی به فضای خانه است. وقتی والدین یاد می‌گیرند به‌جای واکنش‌های احساسی، با همدلی و منطق برخورد کنند، روابط خانوادگی نیز بهبود می‌یابد.


۴. مشاوره فردی برای والدین؛ شناخت خود، پیش‌نیاز ارتباط سالم

بسیاری از والدین، بدون آن‌که خودشان بدانند، رفتارهایی دارند که از تجربیات دوران کودکی‌شان سرچشمه می‌گیرد. گاهی والدینی که خودشان در کودکی شنیده نشده‌اند، ناخودآگاه همان رفتار را با فرزندشان تکرار می‌کنند.

اینجاست که مشاوره فردی برای والدین اهمیت پیدا می‌کند.
در این جلسات، درمانگر به والد کمک می‌کند تا ریشه‌ی رفتارهای خود را بشناسد، احساسات سرکوب‌شده‌اش را درک کند و بتواند واکنش‌های سالم‌تری نشان دهد.
والدی که خودش آرام و آگاه است، می‌تواند با فرزندش نیز رابطه‌ای امن و شفاف بسازد.

۵. مشاوره کودک و نوجوان؛ پلی میان والدین و فرزند

یکی از مؤثرترین راه‌ها برای بهبود ارتباط با نوجوان، استفاده از خدمات مشاوره کودک و نوجوان است. در جلسات مشاوره، نوجوان در محیطی امن و بدون قضاوت می‌تواند احساسات خود را بیان کند.
درمانگر با تکنیک‌هایی مثل گفت‌وگو، بازی‌درمانی، یا تمرینات شناختی، به او کمک می‌کند هیجاناتش را درک و کنترل کند.

اما نقش مشاور تنها کمک به نوجوان نیست؛ او به والدین نیز آموزش می‌دهد چگونه به زبان فرزندشان گوش دهند.
برای مثال، وقتی نوجوان از ناراحتی‌اش حرف می‌زند، والدین نباید فوراً راه‌حل ارائه دهند، بلکه باید ابتدا با همدلی احساس او را تأیید کنند. همین کار ساده، مسیر گفت‌وگو را باز می‌کند.

مشاوره کودک و نوجوان به خانواده‌ها می‌آموزد که ارتباط مؤثر با فرزندشان، نیاز به تمرین و آگاهی دارد، نه کنترل و تنبیه.


۶. درمان افسردگی در نوجوانان؛ بازگرداندن امید و انگیزه

افسردگی در نوجوانی پدیده‌ای شایع است، اما اغلب نادیده گرفته می‌شود، چون بسیاری از والدین تغییرات خلقی فرزندشان را «رفتار نوجوانانه» تلقی می‌کنند.
در حالی که غمگینی طولانی، گوشه‌گیری، بی‌انگیزگی و افت تحصیلی می‌توانند نشانه‌های افسردگی نوجوانی باشند.

درمان افسردگی در این سن، ترکیبی از روان‌درمانی و حمایت خانوادگی است. روان‌درمانگر به نوجوان کمک می‌کند افکار منفی و احساس بی‌ارزشی را شناسایی کند و راه‌هایی برای مقابله با آن بیابد. در عین حال، به والدین آموزش می‌دهد چگونه با صبر و درک، حامی فرزندشان باشند نه قاضی او.

وقتی خانواده محیطی امن و بدون قضاوت فراهم کند، نوجوان احساس می‌کند می‌تواند درباره‌ی مشکلاتش صحبت کند — این همان نقطه‌ای است که روند درمان واقعاً آغاز می‌شود.


۷. نقش توسعه شخصی در رشد نوجوانان

دوران نوجوانی بهترین زمان برای شکل‌گیری هویت و اهداف زندگی است. به همین دلیل، آشنایی با مفهوم توسعه شخصی (Personal Development) برای نوجوانان بسیار مفید است.
در جلسات روان‌درمانی، درمانگر به نوجوان کمک می‌کند استعدادها، ارزش‌ها و انگیزه‌های درونی خود را بشناسد.

وقتی نوجوان یاد می‌گیرد به‌جای تقلید از دیگران، خودش را درک کند، احساس قدرت و اعتماد به‌نفس بیشتری پیدا می‌کند. توسعه شخصی باعث می‌شود نوجوان مسئولیت انتخاب‌هایش را بپذیرد و برای آینده‌اش هدف‌گذاری کند.

والدینی که از مسیر رشد درونی فرزندشان حمایت می‌کنند، در واقع آینده‌ای پایدارتر و سالم‌تر برای او می‌سازند.


۸. مشاوره تحصیلی و تأثیر آن بر ارتباط خانوادگی

در بسیاری از خانواده‌ها، بخش زیادی از تعارض‌ها مربوط به درس و انتخاب رشته است.
والدین نگران آینده‌ی فرزندشان هستند و نوجوانان احساس می‌کنند تحت فشارند. اینجا مشاوره تحصیلی نقش حیاتی دارد.

مشاور تحصیلی کمک می‌کند تا نوجوان علایق، استعدادها و اهداف واقعی‌اش را کشف کند. وقتی انتخاب‌های تحصیلی بر اساس شناخت درونی انجام شود، دیگر خبری از فشار و درگیری نیست.

از سوی دیگر، مشاور می‌تواند به والدین نشان دهد که موفقیت تحصیلی، تنها معیار ارزشمند بودن فرزندشان نیست.
وقتی والدین از حالت «دستور دادن» به حالت «همراهی کردن» تغییر می‌کنند، رابطه‌شان با نوجوان عمیق‌تر و صمیمی‌تر می‌شود.


۹. زوج‌درمانی و اثر غیرمستقیم آن بر رفتار نوجوان

شاید عجیب به‌نظر برسد، اما بسیاری از مشکلات رفتاری نوجوانان، ریشه در تعارض بین والدین دارد.
وقتی پدر و مادر درگیر اختلافات مداوم‌اند، نوجوان احساس ناامنی می‌کند و این اضطراب ممکن است به شکل پرخاشگری یا انزوا بروز کند.

در چنین مواردی، زوج‌درمانی می‌تواند تأثیری غیرمستقیم اما عمیق بر سلامت روان فرزندان داشته باشد.
درمانگر در جلسات زوج‌درمانی به والدین کمک می‌کند تا شیوه‌ی گفت‌وگوی خود را اصلاح کنند و به‌جای تقابل، همکاری را جایگزین کنند.

وقتی نوجوان شاهد رابطه‌ای محترمانه و آرام میان والدینش است، احساس امنیت بیشتری دارد و خودش نیز رفتار سالم‌تری نشان می‌دهد.

۱۰. خانواده‌درمانی و بازسازی الگوهای ارتباطی در خانه

گاهی مشکل اصلی در رابطه والدین و نوجوان، فقط در رفتار نوجوان نیست، بلکه در ساختار ارتباطی خانواده ریشه دارد.
در بسیاری از خانواده‌ها، گفت‌وگوها به‌جای همدلی، با قضاوت، نصیحت یا کنترل همراه است. در این فضا، حتی صادق‌ترین نوجوانان نیز سکوت می‌کنند و از والدین فاصله می‌گیرند.

در جلسات خانواده‌درمانی، درمانگر این الگوهای ناسالم را شناسایی و به اعضا کمک می‌کند تا روش‌های ارتباطی مؤثرتری بیاموزند.
مثلاً اگر والدین همیشه در نقش قاضی ظاهر می‌شوند، درمانگر به آن‌ها نشان می‌دهد چگونه می‌توانند شنونده‌ی همدل باشند.

خانواده‌درمانی نه‌تنها برای حل تعارضات، بلکه برای تقویت پیوند عاطفی، بازسازی اعتماد و ایجاد فضایی امن برای گفت‌وگو مفید است. وقتی فضای خانه امن باشد، نوجوان نیز احساس امنیت می‌کند و صادقانه‌تر رفتار می‌کند.


۱۱. مشاوره پیش از ازدواج؛ الگویی برای یادگیری ارتباط سالم

شاید به‌نظر برسد مشاوره پیش از ازدواج هیچ ربطی به ارتباط با نوجوان ندارد، اما در واقع، همان اصول ارتباطی که در زوج‌درمانی و پیش از ازدواج آموزش داده می‌شود، می‌تواند الگوی بسیار مؤثری برای والدین باشد.

در این جلسات، زوج‌ها یاد می‌گیرند چگونه با احترام، احساسات خود را بیان کنند، به تفاوت‌ها گوش دهند و مرزهای سالم تعیین کنند.
والدینی که چنین مهارت‌هایی را در رابطه‌ی زناشویی خود به کار می‌برند، ناخواسته همان الگو را به فرزندانشان منتقل می‌کنند.

به‌عبارتی، ارتباط شفاف با نوجوان از رابطه‌ی سالم بین والدین آغاز می‌شود.
وقتی پدر و مادر یاد گرفته‌اند چطور اختلافات خود را بدون توهین و فریاد حل کنند، فرزندشان نیز در برخورد با چالش‌ها از آن‌ها الگو می‌گیرد.


۱۲. نقش مشاوره در توسعه شخصی والدین و نوجوان

رابطه‌ی سالم با نوجوان زمانی شکل می‌گیرد که هر دو طرف — هم والدین و هم فرزند — در مسیر توسعه شخصی قرار داشته باشند.
والدینی که خودشناسی و رشد فردی را جدی می‌گیرند، یاد می‌گیرند چطور با احساساتشان کنار بیایند، خشم را کنترل کنند و ارتباطی آگاهانه‌تر بسازند.

از سوی دیگر، نوجوانی که در مسیر توسعه شخصی قرار دارد، به‌جای مقاومت در برابر قوانین، سعی می‌کند آن‌ها را بفهمد. او به مرور درمی‌یابد که گفت‌وگو و همکاری، مؤثرتر از عصبانیت و سکوت است.

جلسات مشاوره (چه فردی و چه خانوادگی) فضایی را فراهم می‌کند که هر دو طرف بتوانند با حمایت متخصص، رشد کنند و الگوهای جدیدی از ارتباط را بیاموزند.


۱۳. راهکارهای عملی برای داشتن گفت‌وگویی شفاف با نوجوان

در پایان، چند نکته‌ی کلیدی برای والدینی که می‌خواهند رابطه‌ای صمیمی‌تر با نوجوانشان داشته باشند:

  1. زمان مشخصی برای گفت‌وگو تعیین کنید.
    حتی هفته‌ای یک بار گفت‌وگوی صادقانه، بدون تلفن و تلویزیون، می‌تواند معجزه کند.

  2. در هنگام عصبانیت، سکوت کنید.
    نوجوانان از واکنش‌های تند می‌ترسند و عقب‌نشینی می‌کنند. گفت‌وگو را به زمانی موکول کنید که هر دو آرام‌تر هستید.

  3. احساسات خود را به زبان من بیان کنید.
    مثلاً بگویید «من نگرانم» به‌جای «تو همیشه بی‌مسئولیتی». این تغییر کوچک، تأثیر بزرگی دارد.

  4. از موفقیت‌های کوچک او تقدیر کنید.
    حس دیده شدن، کلید ارتباط مؤثر است.

  5. اگر احساس کردید رابطه‌تان پیچیده شده، از مشاوره کمک بگیرید.
    مراجعه به متخصص، نشانه‌ی آگاهی است نه ضعف.


۱۴. جمع‌بندی نهایی

ارتباط شفاف با نوجوان، فقط یک مهارت نیست، بلکه نوعی نگاه آگاهانه به روابط انسانی است.
والدینی که می‌خواهند با فرزندشان رابطه‌ای عمیق و صادقانه داشته باشند، باید یاد بگیرند ابتدا با خودشان صادق باشند.

با کمک مشاوره فردی، خانواده‌درمانی، مشاوره کودک و نوجوان، درمان افسردگی، توسعه شخصی و مشاوره تحصیلی می‌توان پایه‌های ارتباطی سالم را ساخت — ارتباطی که نه از ترس، بلکه از عشق و احترام سرچشمه می‌گیرد.

در نهایت، فراموش نکنید که نوجوان شما بیش از هر چیز به «احساس شنیده شدن» نیاز دارد.
وقتی بداند شما واقعاً به حرف‌هایش گوش می‌دهید، دیگر لازم نیست فریاد بزند تا دیده شود.

Comments (48)

  1. Zahra emami
    2022-05-08

    درکل باید در بعضی مواقع مطیع نوجوان باشیم و همدلی داشته باشیم و حرفاشو گوش بدیم تا نوجوان هم در مواقعی که نیاز به ما اعتماد و تکیه کنه

  2. Zahra emami
    2022-05-08

    والدین تا زمانی که فرزندشان خردسال است از محبت کردن به آن ها کوتاهی نمی کنند ولی با بزرگتر شدن فرزندشان و هم زمان با رشد فیزیکی و جسمی وی، سعی می کنند خود را با احتیاجات گوناگون فرزندشان وفق دهند. ولی اکثر مواقع فراموش می کنند که عشق و محبت به فرزند یک احتیاج دائمی است و نباید آن را از فرزندانمان دریغ کنیم.
    نوجوان دوست دارد ازاد باشد و هرکاری را طبق خواسته و توان خود انجام دهد و خود را محک بزند بدین ترتیب کم تر تحت‌تأثیر راهنمايي ها و مشورت های والدین قرار می گیرد و از طرفی هم دوست ندارد والدین وی را رها کنند و کاملاً آزاد باشد. او دلش می خواهد پدر و مادرش تحکم خویش را داشته باشند و بر کارهایش نظارت کنند.

  3. ساناز خراسانی
    2022-03-26

    اگر می‌خواهید حرف‌تان را بفهمند، باید درک‌شان کنيد
    درخواست‌ از نوجوانان را در قالب سؤال مطرح کنید
    به رفتار خوب نوجوانان هدیه دهید
    با احترام صحبت کنید
    عشق ورزی را فراموش نکنید
    تشویق و همراه بودن و تحسین را فراموش نکنید
    این نکات برای ارتباط با یک نوجوان که در سن سختی قرار دارد بسیار اهمیت دارد

  4. اکرم عبادی
    2022-03-26

    باسلام
    مرحله عبور از کودکي به بزرگسالي براي خود نوجوان سخت است، چرا که بسياري از تغييرات در همين سنين رخ مي‌دهد و نوجوان نيز در مواقعي دچار حالت گيجي، ترديد، نگراني و فقدان اعتماد به نفس مي‌شود. او از لحاظ روحي نيز دچار بيشترين تغييرات در حالات عاطفي شده و خشم شديد و عشق فراوان را تجربه میکند.از نظر جسمي‌ نوجوان به تکامل رسيده و نيروي جنسي شديدي دارد، به همين دليل است که اگر در اين سنين کسي را براي صحبت و گفتگو درباره مسايل خود نداشته باشد ممکن است دچار مشکلاتي شود. او از نظر هوش در فعال‌ترين وضعيت ممکن قرار دارد و به خوبي قادر به تجزيه و تحليل انواع مسايل و ديدگاه‌هاست.بنابراین اصول رفتار با نوجوانان :1_اجتناب از به كار بردن زور و فشار: هرگاه وارد مشاجره و اعمال فشار به نوجوانان شديد، بدانيد كه بازنده خواهيد شد. اگر در مواردي با نوجوانان اختلاف پيدا كرديد، به جاي وارد آوردن فشار بكوشيد قوانيني وضع كنيد كه از طريق آن اختلاف‌هايتان را برطرف سازيد.2_بهبود گسترش روابط3_مدارا كردن با نوجوانان: اگر بتوانيم كاري كنيم كه فرزندمان احساسات، دلبستگي‌ها و ناراحتي‌هاي خود را آشكار سازد، فرصت مناسبي براي مدارا با او و پرهيز از به كاربردن زور و فشار خواهيم داشت.4_پرهيز از ايجاد عصبانيت: همه نوجوانان گاهي عصباني و سركش مي‌شوند و اين احساسات را به شكل‌هاي گوناگون نشان مي‌دهند. والدين بايد به فرزندان خود كمك كنند تا احساسات و خشم آنها به صورتي مناسب ظاهر شود و از انباشته‌شدن عصبانيت در آنها جلوگيري به عمل آيد.5 لاف نزدن: والدين به شكل‌هاي گوناگون تناقضات و بي‌ثباتي گفتارهاي خود را نشان داده و موجب گيج‌شدن فرزندان خود مي‌شوند و رفتارهاي خاصي چون گوش ندادن به گفته‌هاي والدين را در فرزندان‌شان سبب مي‌شوند.6_ اغراق نكردن: اغراق در گفتار والدين يکي از عوامل پيدايش بي‌ثباتي در خانواده‌هاست:والدين عصباني شده و قول‌هايي مي‌دهند يا تهديدهايي مي‌كنند كه قادر به انجام آنها نيستند. سخني مي‌گويند يا كاري مي‌كنند اما بي‌درنگ از كرده خود پشيمان مي‌شوند. با اين رفتارها به فرزند خود آموزش مي‌دهند كه به حرف‌هايي كه مي‌زنم، توجه نكن و آنها را جدي نگير چون به آن عمل نخواهم كرد.

  5. شبنم خیرخواه
    2022-03-03

    نوجوانی مهم ترین مرحله ی زندگی افراد تلقی میشود و در این دوره باید نوجوان حتما درک بشود چون در این مرحله احساسات عواطف روحیات و‌.. در حال ورود به مسیرجدید و متفاوتی است در این دوره فرد با گذشتن از مرحله کودکی و پا گذاشتن به مرحله جدید یعنی نوجوانی فرد دچار ازمون و خطاهای بسیاری میشودو خانواده نباید سریع در مقابل خطا واکنش منفی نشون بدن و جبهه بگیرن نباید نوجوان خیلی تحت فشار قرار بگیرد و کنترل بشه نباید حس کند که کسی نمیتواند درکش کند نباید در حضور دیگران تحقیر شود در این دوره روحیه حساس میشود و باید اطرافین درک بکنن و در کنارش قرار بگیرند.

  6. مریم نجفی
    2022-03-01

    در ارتباط با نوجوان و تعلیم و تربیت او، وی همواره باید این احساس را بطور غالب تجربه کند که هر برخوردی برای اصلاح او از روی عشق و محبت بوده است و ارزش های فردی وی قابل احترام هستند.
    وقتی سخن از قضاوت نکردن میشود باید به نکته ی ظریفی دقت کرد؛ اینکه عمل نوجوان را قضاوت کرده و بگوییم فلان کار به این دلیل درست نیست ایرادی ندارد چرا که عمل وی را مورد قضاوت قرار داده ایم، اما وقتی خود شخص را قضاوت کرده و انگ چیزی را به او بزنیم، این بسیار ظالمانه و نامهربانانه است! نوجوان میتواند خطای بزرگی مرتکب شده باشد اما این تنها عملی است که از او سر زده و نمی تواند معیار سنجش کل شخصیت وی، که مقوله ای بسیار وسیع و پیچیده است، باشد. والدین نباید فقط به اصطلاح بسته به سنت، عرف یا پیش داورهای خود و جامعه اقدام به سرزنش و سرکوب نوجوان خود کنند، بلکه در راه اصلاح او باید تامل کرده و به همه ی جنبه های قضیه ی پیش آمده بدرستی نگاه کنند و همراه با نوجوان کشف کنند چرا این عمل صحیح نبوده. نباید تا آنجا پیش رفت که مسیر تربیتی دستاوردی جز احساس گناه، بی کفایتی، مسخره شدن و آبرو ریزی برای نوجوان نداشته باشد.

  7. ساراخسروی
    2022-01-21

    پدر و مادر خوب، والدینی هستن که به علایق و خواسته ها و مشکلات فرزندانشون توجه می کنن. و حد و مرزی براشون قائلن. در همچین خانواده هایی فرزند نوجوون به راحتی نظرات مخالف خودش رو نسبت به موضوع خاصی، بدون ترس و وحشت بیان میکنه و مجبور به اطاعت بی چون و چرا نیست. پدر و مادر خوب مطمئناً قوانین و محدودیت هایی منطقی و مبتنی بر عشق و دوستی نسبت به فرزند نوجوونشون در نظر می گیرن.
    البته همه پدر و مادرها میخوان خوب باشن و تصورشون اینه که با روش تربیتی خاصی که مدّ نظر دارن حتماً پدر و مادر خوبی هستن اما فرزندشون قدر اونها رو نمیدونه.
    اما بازهم بعضی از مادروپدرها علیرغم میل باطنی خودشون، به دلیل تحمل فشارهای مختلف زندگی و یا خستگی و مشغله کاری زیاد، یا راه سلطه جویی و دیکتاتوری رو در پیش می گیرن و یا برعکس، نوجوون رو به حال خودشون رها می کنن.
    اتفاقی ک اینجا باید بیفته رعایت تعادل هست

  8. ساراخسروی
    2022-01-19

    با توجه ب اینکه نوجوانی دوره حساسی هست باید شرایط نوجوان حتما درک بشه.بخصوص والدینی ک فرزند نوجوان دارن خیلی باید محتاطانه رفتار کنن.
    1)نباید در مقابل رفتارهایی ک اقتضای سن نوجوان هست حیلی واکنش منفی نشون داد و جبهه گرفت
    2)نباید خیلی نوجوان کنترل بشه و تحت فشار باشه
    3)نباید نوجوان حس کنه هیچکس درکش نمیکنه
    4)ب هیچ عنوان نباید تحقیر بشه.بخصوص در حضور دیگران
    5)نباید نادیده گرفته بشه ب خصوص در جمع
    و ….
    اتفاقاتی ک در دوره نوجوانی میفتع تاثیر زیادی بر شخصیت بزرگسالی شخص داره..
    در این دوره روحیه ب طور طبیعی حساس تر میشه و اطرافیان باید مراعات بکنن..

  9. ساراخسروی
    2022-01-18

    ممنونم ازتدن بابت مطالب فوق العاده کاربردی ک میزارید..این مطالب اطلاعات زیادی ب دانسته های ما اضافه میکنه.
    اتفاق هایی ک دوران نوجوانی میفته تاثیر خیلی زیادی بر شخصیت ما میزاره و اتفاقی ک اینجا باید بیفته درک از سمته والدینه..والدین باید بدونند و بپذیرند ک دوران نوجوانی بسیار دوران حساسی هست و وارد جنگ با نوجوان نشن..

  10. Samira
    2022-01-17

    نحوه ی ارتباط با نوجوان از دغدغه های
    اساسی در خانوه ای هست نوجوانی مرحله ای از زندگی هر فردی است و احساسات عواطف روحیات و…. در حال ورود ب مسیری جدید و متفاوت است فرد خیلی تمایل داره ک با هم سن و سالها و دوستان باهش اما همچنان ب خانواده نیاز دارد این رشته ی باریکی است ک خانواده باید ب ان توجه کنند در حالی ک میل ب مستقل شدن وجود دارن دور و نزدیک به حمایت دارد.

  11. عرفان شیخلر
    2022-01-17

    از نظر من باید ب حرف های نوجوانان با آرامش و درجایگاه یک دوست صمیمی گوش دهیم . نوجوانان را با یکدیگر مقایسه نکنیم چون هرکس ویژگی های خاص خودش را دارد .به صورت دستوری با نوجوانان صحبت نکنیم..درمواقع دشواری درکنار فرزند نوجوان خود باشیم و از آنها همایت کنیم

  12. زینب طاهری فولادی
    2022-01-17

    ب نظر من نوجوانی یک دوره بسیار حساس هرانسانی هست چون با پشت سر گذاشتن دوره کودکی وارد عرصه جدیدی میشود و دچار تغیرات فردی زیادی میشود‌. که دراین راه نیاز به راهنمایی والدین خود دارد . نوجوانان باهم متفاوت هستند و والدین باید فرزندانشان را همانطور ک هستند بپذیرند و اشتباهات انها را بدون تخریب رفع کنند . درجایگاه خانواده مسئولیتی هرچند کوچک ب انها بدهند

  13. دریا پوراحمد اقدم
    2022-01-17

    با عرض سلام
    میتوان نوجوانی مهم ترین مرحله ی زندگی افراد تلقی کرد.
    در این دوره با گذشتن از مرحله کودکی و پا گذاشتن به مرحله جدید زندگی یعنی جوانی،فرد دچار ازمون و خطاهای بسیاری میشود؛زیرا در این سن با توجه به تغییرات فردی و تغییر دیدگاه فرد نسبت به زندگی،در واقع راه زندگی خود را شروع میکند،چه راه منفی و چه مثبت
    پس در این دوره بهتر است والدین با راهنمایی و درک کردن در کنار فرزندان خود باشند و بتوانند به انها کمک کنند تا نوجوانان بتوانند با کمترین اسیب ممکن از این مرحله پر از پستی و بلندی زندگی عبور کنند

  14. فریما فضلی
    2022-01-17

    با سلام واحترام
    نوجوانی دومین مرحله ی تغییر مغزی است و نوجوان معمولابا حالت تند برخورد میکند درواقع مغز نوجوان نمیداند چگونه برخورد کند بنظر من پدرومادر باید انقدر به نوجوان محبت کنند تا زخم های روحی و درونی نوجوان التیام یابد
    نوجوانان تمایل به ماندن در خانه دارند بنابراین والدین باید با آنها مدارا کنند زیرا خانه پناهگاه امنی است که نوجوان از فشارهای دنیای بیرون برای آرام شدن و بازیابی انرژی شان به آن پناه می برند
    هرچه زمان کمتری با نوجوان خود سپری کنید بیشتر احساس غریبگی میکنند و رفتارشان بدتر میشود اگر فاصله یا دیواری بین شما و نوجوانتون هست آن را کنار بزنید و ارتباط موثری برقرار کنید و در انجام کار او را تشویق کنید و بصورت دونفره باهم وقت گذرانی کنید که میتواند براثر تجربه خیلی موثر باشد

  15. سینا رحمن زاده
    2022-01-17

    با نوجوان خود ارتباطی شفاف برقرار کنید :
    سنین نوجوانی و جوانی از دوره های بسیار پر تنش و حساس یک انسان است ک در این دوره انسان با تجربیات جدید رو به رو می شود و همانطور که می‌دانیم در این دوره یک فرد نوجوان بیشتر از مقطع دیگر به دنبال استقلال و ثابت کردن خود به دیگران است.
    الگوی یک نوجوان بیشتر دوستان و هم سن و سالان خود است که ب خودی خود این امر نیازمند توجه بیشتر والدین به فرزندان خود است.

  16. مهدیه ملامحمد خوانساری
    2022-01-17

    سلام به نظر من نوجوان به نقشه‌ی راهی نیاز داره که خودش به آن دست پیدا کرده باشه در این بین به همراهانی دلسوز، دانا و صبور نیاز داره تا مثل چراغ راه، روشنگر مسیر اون باشن تا نوجوان به سلامت از این مرحله عبور کنه…فراهم کردن شرایطی برای شناسایی و درک تغییرهایی که در نوجوان پیش میاد شرایط امیدبخشی رو ایجاد می‌کنه تا والدین بفهمند فرزندشان که هورمون‌های بلوغ مهار اونو در دست دارن آدمی طبیعی است.

  17. فاطمه سلطانعلیان
    2022-01-17

    با سلام و عرض ادب
    نوجوانی دوره خیلی حساسیه و به نظرم والدین و نوجوان ها باید با هم یک گفت و گوی دوستانه داشته باشن و به هم شفاف خواسته، انتطارات و احساساتشون رو بگن، والدین باید نوجوان رو درک کنن و گوش شنوا برای حرف هاشون داشته باشن.
    طوری رفتار نکنن که انگار برای نوجوان و حرف هایش ارزشی قائل نیستن یا این یک مسابقه یا چالش هست که باید حرف خودشون رو به کرسی بشیندانن.
    متاسفانه برخی والدین در این دوره حساس نوجوان رو درک نمیکنن و بعضی والدین با برخی راه حل های اشتباه وضعیت رو بدتر میکنن و این موضوع عواقب بدی داره به نظرم مشورت والدین با یک مشاور در این دوره تاثیر گذاره.

Leave a comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *